futbol mu basketbol mu

basketbol bana daha hızlı geliyor, iki saat saha ortasında oyalanmıyor. hele bir maç izleyeyim dersem üç saatim gidiyor, basketbolda on beş dakikada hesap belli oluyor. pratik, kısa ve sonu belli, bu kadar ayol.

maç deyince iki taraf da tutku hikayesi anlatıyor da bana kalırsa mahallede kalenin önünde durup itilip kakılmak en kırıcı olanıydı ayol. sahada tuttuğun yeri değil, kim tutmayacağını öğreniyorsun bir süre sonra. sonra da keyüs bizi dağıtıyor.

(bkz: takım seçmek de bir yalnızlıktır ya)