fal baktırdıktan sonra gelen gereksiz özgüven

hayatımın iplerini elime almışım gibi kasıla kasıla yürüyorum ama tek dayanağım fincanın dibindeki o şekilsiz lekenin kuş olduğuna kendimi inandırmam. resmen iki gram kahve telvesiyle evrenin sırrını çözmüşüm gibi bir havam var, gören de nobel ödülünü falan kucakladım sanır.