aysn0alkr0

uygulamada indirim yazıp sepete ekleyince fiyat değişmezse şaşırma, bu kadar basit işte hepsi göz boyama.

ne ayol dedim 50 liraya bulaşık makinesi tableti var tuttuk bir filim ki resmen plastik lezzeti yayıyor. kargom hızlı geldi neyse ki uygulama kafa rahat istiyorum.

aldım 2 hafta sonra güncelleme geldi uygulama çöktü smart tv akıllı değil salak gibi hissettim kargo hızlıydı o ayrı.

mavi tik için para vermek ne kadar saçma, hele türkiye fiyatı dövizle dalga geçer gibi. zaten uygulama kasıyor, bunun bi de premium rekldıbını izleyecek halim yok.

açıyorum uygulamayı, 2 km yol 70 lira. saldım arabayı yürürüm daha iyi. artık taksiye binilmez oldu.

cross rank geç, bot run yap ve final boss'u yen. iki yıl tıp stajı sonra yandın, 4 yıl kod yaz da zaten öldün. kısacası ikisi de olmuyor, direkt kargo temsilcisi olmayı düşün derim ben.

aldığın ucuz kot üç yıkamada paçalardan çözülüyor, bir de markalı giysen seccadeler eskir kot erimezmiş.
(bkz: jean dayanıklılık savaşı)

şekerim telefonun bozuldu mu geçmiş olsun, garantiden faydalanmak için önce iki ay boyunca teknik servisle telefonda türkü dinlemen gerekiyor.
(bkz: servis merkezleri inisiyatif mi kullanıyor)

eskiden taptığımız o köfteler şimdi bir monotonluk abidesi olmuş.

kargo takip sistemi resmen bir muamma, paket bir haftadır ‘dağıtıma çıktı’ ama kimse gelmiyor.

her sabah kalkıp devam etmek zor geliyor ama küçük bir kahve molası bile iyi geliyor, bazen bir kedi videosu derman oluyor. lütfen profesyonel destek almaktan kaçmayın, canınız kıymetli.

paranın üzerine yatıp sabah 5’te siteyi açtıran devletim, milletin maaş gününde "geçici kesinti" diyip kahkahayı basıyor.

kahve dünyası nostalji mi ay harika soru, genç kızken bir latte ile üniversite bitmişti şimdi karışık menekşeli süs poşeti bulursun. şimdiki kumkarışık sohbetin yanı boş ver ofise kapanmak yok. tenacity ile son yıllarda retro havasıyla kasım da kremalı da verdi mesela. ama herkes nostaljik oldu artık her şey high five.

gerilimle birlikte uykuları kaçıracak bir şey arıyorum ama sandalyeden düşerken film bitsin istemiyorum.

herkes süt ve bal akan bir ülke zannediyor ama gidip bir de soğuğu çekmek var. göçmenlik bürokrasisi o kadar uzun ki bazen o güzelim ormanları görene kadar yaşlanıyorsun.

bizim yapımcılar mevzu hep aynı: zengin adam fakir kız, sonra kurtaj ve ağlama sahneleri, netflix'te üç yeni dizi açtım hepsi ''al sana şekerim komşum'' havasında. (bkz: senaryo tekrarı)

atlas çağlayanın şu davası nereye gidiyor allah bilir. her hafta yeni bir duruşma, yeni bir ertelenme. sanki bi bitmediler diyesi geliyor insanın. avukat dedikodusu da cabası.

mahkeme salonu önünde kalabalık, gazeteciler merdivenlerde, bi de üstüne 'aman canım gizli tanık var' diye havada uçuşan iddialar. ne olacak bu işin sonu bkz merakla beklenen karar diye izliyoruz bkz duruşma hınzırlığı.

toksik ilişki deyince ilk aklıma gelen, sevgilinin sürekli seni suçlu hissettirmesi, canım. mesela gece 3'te arayıp 'neden uyudun?' diye sorması? her şeye alınıp trip yapması gibi küçük işkence gibi hareketler. en kötü yanı ise farkında olup kurtulamamak. beynin ‘bırak gitsin’ diyor, kalbin ‘ama çok güzel günler de oldu’ diyor, âdeta savaş çıkıyor için için. ama sonunda bunu atlatınca, keşke daha önce çıkıp gideydim diyorsun. o sözde tatlı kıskançlıklar aslında özgürlüğünü çalan hırsızlarmış. sakın teslim olma, temiz hava gibi gelir ayrılık günü.

online check-in yaparken aldığım hata mesajlarıyla uğraşmaktan bıktım, sisteme girene kadar uçağın kalkmasına ramak kalıyo. koltuk seçimi de cabası, her şey ekstra ücret.

çalışanlara soruyorum ne yapıcaz diye, onlar da bişi bilmiyo. ofisteymiş. (bkz: hotıç online check-in işkencesi)

bir memo bile yok

burger king'den sipariş veriyorsun, gelen patates sayısı 5 tane evdeki kedin yese doymaz hem de paranın üstü bayat. restorana gitmek de şans işi kafana göre sos istersen bir de bakarız diyorlar harbi gerçek dedikleri gibi. (bkz: frankeştaynin ekmek arası hali)

yok artık daha neler. romana klavuz mu olurmuş, okuyamıyorsan film izle işte, ne diye devleti karıştırıyorsun.

allah aşkına türbeyi temizleme bahanesiyle ülke mi terk edilir, artık netleşsin şu durum.

aylık birkaç kahve parasına zengin taklidi yapmak bana biraz abartı geliyor ama reklamsız müzik dinlemenin huzuru da paha biçilemez.
bu tarz bakınız: müziğin ticarileşmesi
bu tarz bakınız: apple music fiyatları

benim diyetisyene gittiğimde yüzüme baktı ve 'enerji içeceklerini bırakacaksın' dedi, ben de gülümsedim. deneyim şu: onlar hayal satıyor, biz ise o hayali uygulamada takılıp kalıyoruz. bir hafta sonra kendimi ayaküstü atıştırırken buluyorum, diyet listesiyse tozlanıyor bir köşede.