twitter blue türkiye paketi çıktığından beri, beş parasız vasıfsız eski sevgililerimin parayla mavi tik alıp kendilerini ulaşılmaz birer ceo falan sanmalarından inanılmaz daraldım gerçekten. o vizyonsuz paralı tikinize tav olup kapınızda falan köle olacağımı zannediyorsanız, sizi bu deneyimsözlük köşesinde acınası hayalperestliğinizle baş başa bırakıyorum.

ya sen nasıl bir belasın, gece yarısı uykumdan uyandırıp markete koşturacak kadar ne yaşattın bana acaba. resmen aşk acısından beter bağımlılık yaptın, tazminat davası açsam kazanırım net.

kargoya verdiğim an param hesabıma yatınca sevinçten attığım çığlığı duyan komşular evi su bastı sanmış. eski sevgilimden bile daha hızlı geri dönüş yaptıkları için kendilerini tebrik ediyorum.

kızlar o popüler listelerdeki vıcık vıcık lise dizilerini bi salın artık, size gerçek bir kaos lazım. geçen akşam izlerken sinirden tırnaklarımı yedim bitirdim resmen, senaryoyu yazan kör oldu herhalde o sonu bağlarken.

izlemeyeni gerçekten kınıyorum, sonra yok efendim ben kalite görmedim demeyin.

iki tabak yedikten sonra bile midemdeki o derin boşluk hissi geçmiyor, resmen açlıktan gözüm dönüp ev arkadaşımı yiyeceğim sanıyorum. biz bu fit olma sevdasını çok yanlış anladık, otlanarak değil ancak sürünerek zayıflarız bu gidişle.

sabahın köründe dikildim cama, sanki savaştan kocamı bekliyorum. o kadar geniş saat aralığı veriyorlar ki insan tuvalete gitmeye korkuyor kaçırırım diye. neyse ki teşrif ettiler sonunda ama kapıdan girişleri görmeniz lazım, sanırsın isveç kraliyet ailesi ziyaretime gelmiş. ellerinde o şarjlı matkaplar, bellerde kemerler falan, yürüyüşleri bile değişiyor adamların.

üç kapaklı dolabı ben birleştirmeye kalksam ruh sağlığımı kaybedip tımarhanelik olurdum, bunlar gözümün önünde lego yapar gibi şak diye bitirdiler. o kadar para bayıldık ama en azından sinir krizi geçirmeden dolabım oldu. yine de o kutuları açarkenki havaları kurtlar vadisi pusu seti mübarek, alt tarafı sunta vidalıyorsunuz arkadaşlar bu kadar ciddiyete gerek var mıydı gerçekten?

(bkz: alyan anahtarıyla sınanan hayatlar)

kuyumcu vitrinine şöyle bir göz attım ve yemin ederim o rakamları görünce dizlerimin bağı çözüldü, resmen olduğum yere yığılacaktım. el kadar şeye servet ödemek zorunda kalmak o kadar canımı sıktı ki hırsımdan gidip bütün kozmetikçiyi talan ettim.

tam dileğim kabul oldu diyerek nişan alışverişi listesi hazırlamaya başlamıştım ki, meğer kahveye şekeri fazla kaçırdığım için bu fiziksel çekim durumunun oluştuğunu fark edince tüm enerjim çekildi.

o kadar sene sırf puan toplamak için melek gibi takıldık, şimdi kapıda tipime bakıp 'damsız almıyoruz' derlerse yemin ederim olay çıkarırım. hayır o kadar kozmetik masrafı yaptık bari vip girişinden falan alsınlar, sıra bekleyecek takatim kalmadı vallahi.

sipariş butonuna bastığım saniye kapı çalınca korkudan elim ayağım birbirine dolandı, yemin ederim ışınlanmayı buldular da bize söylemiyorlar. bu kadar hızlı gelip bir de üstüne tatlı tatlı gülümseyince insanı kendilerine aşık ediyorlar resmen.

dün gece kriz gelince gömeyim bir tane dedim ama demez olaydım, damağımda resmen o donuk ve mumsu tabaka kaldı. çikolata değil de sanki kalıp margarini paketleyip önümüze atmışlar gibi hissettiriyor artık.

o kadar kaloriyi aldığıma mı yanayım yoksa ağzımın tadının kaçtığına mı bilemedim, kaliteden ödün vere vere elinizde sadece şekilli yağ kalmış haberiniz olsun.

evlenirken yerli malı yurdun malı dedik aldık başımıza belayı. makine değil mübarek maraton koşucusu, sıkmaya geçtiği an banyodan koridora depar atıyor. servisi çağırdım, gelen arkadaş utanmasa abla bu model gezmeyi sever diyecek, o derece normal karşılıyorlar durumu. altına koymadığımız kauçuk, yapmadığımız ayak ayarı kalmadı ama bana mısın demedi alet, resmen evin içinde bağımsızlığını ilan etti.

beyazların rengini griye çevirme hızı da takdire şayan doğrusu. yumuşatıcıyı hangi boyuta ışınlıyor bilmiyorum ama çamaşırlara ulaşmadığı kesin, kaskatı çıkıyor havlular. kocam abartıyorsun diyor ama bir gün bu makineyi salonda çay içerken bulursak o zaman göreceğim ben o soğukkanlılığını. yakında bizden kira da ister bu, demedi demeyin.

yine klimalı odalarda oturup hayatın gerçeğinden bihaber harikalar yaratmışlar, o vizyona, o süslü cümlelere resmen düştüm. kağıt üstünde her şey o kadar toz pembe ki okurken kendimi isveç'te falan zannettim, gerçekten şaka gibisiniz.

koca gün evde duvarları izleyip varoluşsal sancılar çekmekten ciğerim soldu, artık annem bile odaya girerken beni evdeki sehpayla karıştırıp üzerime toz bezi atıyor. o kadar sene okuyup master yaptıktan sonra kariyerimin zirvesi günde on iki saat tiktok izlemek oldu resmen, kafayı yiyeceğim.

fiyatları görünce tansiyonum öyle bir düştü ki kendime gelmem üç saat sürdü, bodrum falan hayal artık kızlar. o paraları verene kadar avşa adası taraflarında mütevazı takılırım daha iyi, en azından odaya servet döküp böbreğimi bırakmam gerekmiyor. bu gidişle evdeki küvete su doldurup kokteyl şemsiyesi batırarak tatil yapıcam, o derece delirdim.

videodaki kadın 2 haftada karın kası vaat ederken ben salondaki halının üzerinde can çekişen bir deniz yıldızı estetiğiyle hayatta kalmaya çalışıyorum. o taytın içinden fırlayan göbek utanmasa yemin ederim bir saniye durmam bu eziyete.

her mağazaya girdiğimde kendimi alice harikalar diyarında hissettiren, mantık sınırlarını zorlayan olay. elime aldığım jean 36 beden ama belimden düşüyor, yan reyondaki bluzda medium giyiyorum sanki deli gömleği geçirmişler üstüme. yahu ben sabahtan akşama evrim geçirmedim, sizin bu kalıpçı kör mü oldu acaba diye bağırmak istiyorum kabinde, aynadaki görüntüme bakıp sinir krizi geçiriyorum resmen.

cidden insanı kendi vücudundan soğuturlar. geçen gün bir elbise denedim, askıda çuval gibi duruyordu üstüme giydim fermuar kapanmıyor. hani standart desen o da değil, resmen tombala çeker gibi beden seçiyoruz. ne yiyip içip ölçü alıyorsunuz gerçekten anlamıyorum, gidin bi mezura falan alın sevabına yollayalım buradan.

gerçekten o tuğla gibi rus klasiklerini bitiren var mı yoksa herkes dekor niyetine mi kullanıyor anlamadım gitti. geçen kürk mantolu madonna ile story atan kızı gördüm, yemin ederim kitabın jelatini duruyordu üzerinde. sırf o bej kazağıyla ton sür ton olsun diye almadıysa ben de bir şey bilmiyorum, fenalık geldi artık şu sahte entel havalarınızdan.

yıllanmış şarap gibiyim diyen tipleri cebinden çıkarır, o nasıl bir karizmadır öyle aklımı kaçıracağım.

bana bir kere o meşhur kahkahasını atsa yemin ederim nikahı basarım.

üç gün boyunca ağzıma sadece roka ve haşlanmış tatsız tuzsuz tavuk soktuktan sonra bünyemin artık isyan bayrağını çektiği, ellerimin titrediği o korkunç andır. o an gözünün önünde beliren bol çikolatalı sufle hayali, eski sevgilinin geri dönme ihtimalinden bile daha cazip gelir insana. kendine saygını yitirmene, iradenin un ufak olmasına saniyeler kalmıştır.

sonunda o lanet olası küçük kaçamağı yapıp, sanki dünyadaki son tatlıyı yiyormuşçasına o çatalı ağzına götürdüğünde aldığın hazla karışık pişmanlık duygusunu anlatmaya kelimeler yetmez. yemin ediyorum o ilk lokma boğazımdan geçerken melekler şarkı söylüyor sandım, meğerse kan şekerim tavan yaptığı için beynim bana oyun oynuyormuş.

ben yırtınıyorum o bana kuyruk sallıyor, resmen beni ciddiye almadığı gibi bir de dalga geçiyor haspam. en son sinirden oturup ben ağladım, o da gelip gözyaşımı yaladı, eğitim falan yalan arkadaşlar.
(bkz: köpeğin sahibini parmağında oynatması)

genellikle inkar mekanizması son seviyede çalıştığı için insana saç baş yoldurtan, resmen oscar ödüllük bir performanstır bu. adamı yatakta basmışsındır, o sana hala gözlerinin içine baka baka "hayatım yemin ederim o gördüğün aslında yeni aldığım yastık kılıfıydı" falan diyerek aklınla dalga geçer. yahu gözümün önünde nefes alıp veren, kanlı canlı bir kadın var, sen hala beni delirmekle suçluyorsun pes doğrusu.

hani o kadar inanarak yalan söyler ki bir an kendi akıl sağlığından şüphe edersin, acaba ben mi abartıyorum diye düşünürsün. sonra o pişkinlikle yetinmeyip bir de üste çıkar, seni kıskançlık krizleri geçiren paranoyak biri olmakla itham eder ya, işte o an eline geçirdiğin en ağır vazoyu kafasında kırmamak için gerçekten peygamber sabrı gerekir.

yüzüm ışıl ışıl olacak diye beklerken nikotin krizinde yediğim çekirdekler yüzünden suratım sivilce tarlasına döndü. cildim güzelleşmedi ama sinir katsayım ve basenlerim arşa çıktı, harika bir takas gerçekten.

ekran yemyeşil oldukça resmen yüzüme kan geldi, botokstan daha etkili bir gençleşme yaşıyorum şu an. bu gidişle evi arabayı satıp bist'in kraliçesi olacağım, tutmayın beni.

iltifat etmeyi iki saniye kestiğinizde oksijeni bitmiş gibi morarıyor.

dünyanın kendi etrafında döndüğüne yemin edebilir ama ispatlayamaz.