trendyol kuryesini evden biri sanmak

gerçekten artık utanç verici boyutlara ulaşmış durumdur. kapı çaldığında köpeğim bile havlamıyor, direkt kuyruk sallayıp kapıya koşuyor çünkü o da biliyor mehmet abinin geldiğini. adamcağız geçen gün elindeki paket kulesiyle asansörden inerken bana o kadar acıyan gözlerle baktı ki yemin ederim yerin dibine girdim. sanki evde kedi ordusu besliyoruz, altı üstü indirim var diye üç beş parça bir şey stok yapayım dedim ama evin holü resmen lojistik üssüne döndü.

işin en dramatik kısmı da akşam eşim eve gelip kapıdaki o yığını görünce attığı o derin ve manidar bakışları görmezden gelmeye çalışmam. hayır yani ihtiyacımız olmasa niye alayım, o 32'li tuvalet kağıdı ve ne işe yaradığını benim bile tam bilmediğim o cilt serumu bence o an için hayati bir ihtiyaçtı. neyse ki elit üyeyiz de kargo bedava, yoksa bu alışveriş şımarıklığıyla ocağımıza çoktan incir ağacı dikilirdi.