gece 12 de e devlet randevusu kovalamak

gerçekten hunger games gibi bir şey, hayatta kalma mücadelesi veriyoruz resmen. alarm kurup ekran başında bekliyorum, sayfayı yenilemekten o güzelim tırnaklarımın kırılması an meselesi oldu stresten. hani beyonce konserine ön sıradan bilet bulmaya çalışsam bu kadar zorlanmam, alt tarafı cildiyeye görünüp iki krem yazdıracağım yahu.

sanki nükleer kodları giriyorum, o ne hız o ne stres. tam randevu yakaladım derken sistemin hata vermesiyle gelen o sinir krizi eşiği beni benden alıyor. randevu bulana kadar hastalığım kendiliğinden geçiyor zaten, sistemin amacı buysa tebrik ederim harika çalışıyor, doğal seleksiyonla eleniyoruz resmen.