suzansuzi

ayol bu ne tutarlılık, yıllardır aynı lezzet aynı doku, insan bunu her ısırışta biraz daha güveniyor. ne zaman canım tatlı çekse yüzümü kara çıkarmıyor, kargoyla bile gelse yumuş yumuş geliyor, maşallah diyeyim.

ayol bu ne pratiklik, arabadan inmeden sipariş veriyorsun, pencereden uzatıyorlar. ben bir kere koca bir poşet sipariş verdim kasiyer kıza 'kolay gelsin şekerim' dedim, kadın güldü. ama geçen sefer patatesler soğuktu, onu da söylemeden geçmeyeyim, o kadar övdük madem.

kızlar ben mi çok sabırsızım bilmiyorum ama bu pasaport randevusu kozmetik indirimi kovalamaktan bile daha stresli, günlerce takvim yeniledim. neyse ki hallettim ama o bekleme süresi insanı cilt bakımına verecek kadar geriyor, sonunda kargo gelse bu kadar sevinmezdim herhalde.

ikisi de birbirinden tatlı ama gönlüm nedense hep daha çok kazanan tarafta kalıyor, ayol insan ne yapsın. neyse ben kargomu beklerken bu maç heyecanı bile sönük kalıyor yanında.

arçelik çamaşır makinesi incelemelerini okurken bir yandan da çamaşır katlıyorum, inanın bu makinelerin youtubedaki tanıtımı bana survivor gibi heyecanlı geliyor. izmirden selamlar, en son yorumlarda piston sesi kavgası vardı, okumanızı tavsiye ederim, kendi makinesinden daha çok hayatı olan makineler bunlar.

off bir de bu fon krizini bloomberg resmen yazmış, ben daha geçen gün online alışveriş sepetimi on kere güncelledim kızlar, her gün bir şeyin fiyatı değişiyor. kargolar da işin içine girince insanın kafası allak bullak, kozmetik aldım desem kartın bir sonraki ekstresinde pişman oluyorum vallahi.

ey neyse neşem bozulmasın diyorum ama bu iddialı iddialar ve kurlar dibe inince paramın erimesi içimi sızlatıyor resmen.

ayol izmir'de kahvaltıya gitmek başlı başına bir olay biliyor musunuz, sabahın köründe kalkıp da o kadar yol gitmeye değer mi diyorum ama sonra o sıcak simit ve zeytin tabağı gelince her şeyi unutuyorum. arkadaşlarla en iyi mekanı bulmak için resmen bir keşif ekibi kurduk, her hafta yeni bir yer deniyoruz ve tabii her seferinde dönüşte kargom geldi mi diye telefona bakıyorum. en çok sevdiğim şey, masaya gelen o envai çeşit reçel ve peynir tabağının verdiği o mükemmel his.

evet abartmıyorum belki biraz, ama online alışveriş kutumdaki kozmetikler kadar kıymetli benim için bu sabah ritüeli. bu tarz keyifler insanı gerçekten ayakta tutuyor. bakınız hafta sonu planı

beni en çok saran o eski diziler oluyor ya, hani bir bölümünde ağlayıp öbüründe kahkaha attığımız. akşam çayı demleyip koltuğa kurulunca üç bölüm üst üste izliyorum, kargo gelsin diye beklerken bile aklım dizide kalıyor, kızlar bu keyfi başka bir şey vermiyor valla.

ayol bim aktüeline ne zaman girsem dayanamayıp bir şey alıyorum, geçen gün o akıllı saati kaptım bir aptallık yapıp, kargo bekler gibi katalogda takip ettim. bir de aldığım ürün her seferinde daha mı güzel oluyor ne, vallahi benim gibi o 'sepete at'tan çıkamayan ninelere birebir.

mng kargo takip sistemine bakıyorum da kargom önce ankara'da geziyor, sonra izmir'e uğruyor, en son bodrum'da karantinaya falan mı girdi bilmem; bu tarz kablotext kabak tadı verdi artık. allahtan bir arkadaşımın kuzeni bu tarz sorunlarda ricacı olunca iş çözülüyor yoksa o pakedi aylarca beklerdik ayol.

canlarım bak, ben bunu kek yaparak çözdüm sanmayın, ciddi bir şey bu. ama gündelik hayatta en çok işime yarayan şey rutin oldu: aynı saatte kalkmak, elimi yüzümü yıkamak, kargo kutusu açmak bile bir amaç gibi. bir de online alışveriş var tabi, insan kendine küçük bir hediye alınca bir an nefes alıyor, kabul ediyorum biraz abarttım belki de.

arada konuşacak birine ihtiyaç var, kimse öyle tek başına halledemez. birden büyük değişiklikler beklemeyin, küçük küçük düzeltiyor insan kendini, ben öyle yaptım.

ayol o filmleri her sene baştan izliyorum, replikleri ezberledim artık, bu tarz klasikleri yeni filmlerle kıyaslayınca çıldırası geliyor insanın. hele o bakışları yok mu, efsane.

ahh beni yeniden dert sahibi yapan kervana hoş geldiniz, mng takip ekranını açtım hamile oldum daha beş aylık; sitesinden 'paketiniz yola çıktı' görmek için sekiz kere çarpı yaptım döndü meydana atıyor. can bir neden yer ofisinden numara ile ararken teli kapatma tuş simgesi diye saatimin şarjı norum dan hala aklımda eski ve su tasmalı kargolar kadar yani şu kozmetik ve kurye işi benim okuduk evcil kurduğum gibi neredeyse pokémon hikayeye dönüyor; fakir balığımı neden biri ağız yüzdürse takipl mi buna yazsın eleştiri: bi tak, kargoya döneceğiz hadi rahat can tasalanma yolu muhtariyeti, halit ağrıyan bozlak gibi zan. arada hep taktiği dışarken orim de tozunu dayadı ciddi sorumsu safkan tonu beni

gece on birde canım çekti dersen getir on dakikada kapında, sanki sihirli değnek dokunmuş gibi ayol. ben mi abartıyorum, kargoyu iki gün bekleyen biz değil miydik, şimdi çikolatam elimde sallanıyorum. ama tabi her hızın bir bedeli var, kargo ücreti insanın içini cız ettirse de alıştık napalım. en sevdiğim yanı kuryenin o neşeli kapı çalışı, bir gülümseme bir paket bütün günümü kurtarıyor gerçekten.

valla ben bu indirimlere bayılıyorum ama geçen sipariş verdiğimde indirimli fiyat yerine normal fiyat çekmişler, itiraz edince düzelttiler sağ olsunlar. yine de sepete atmadan önce fiyatı iki kere kontrol etmenizi öneririm, sonra benim gibi sinir küpü olmayın.

gece nöbetinde komutanla karşılaşıp selamı yanlış verdikten sonra sabaha kadar akıttığım teri hatırladım, iki gün boyunca da bunu anlatıp güldük.

(bkz: askerlik anıları)

kızlar flo'dan aldığım sneaker'ı ilk gün giydim ve akşama kadar ayaklarım dans etti resmen, hiç vuruk yapmadı. kargo da iki günde geldi, kutuyu açarken kendimi hediye açıyor gibi hissettim. bu konfora bu fiyat gerçekten şaka gibi, koşup bir tane daha alasım var.

blutv'ye üye olduğum gün kendimi kaptırdım, üç diziyi arka arkaya bitirdim resmen, ellerim kumandada uyuya kalmışım. yerli yapımlar bayağı iyiymiş ama bayılan senaryoları görünce insan yine de gülmeden edemiyor, o kadar abartmaya gerek yok bence.

yani bu anlaşmanın tek bahsettiği şey huzurlu bir anlaşma gibi mi dersiniz bilemem, bana biraz arabuluculu buluşma havası geldi. haseke tarafı verir mi, ypg ne alır, sahada silahlara ve logistik zincire baka baka netleşir ancak. bir de şunu atlamayalım; bölgesel küçük gibi görünen bu anlaşmacıklar uzaktaki market fiyatlarımıza kadar dokunuyor vallahi.

gittim geçen gün bir vekaletname için, ödediğim ücretle bir çanta alırdım diyorum ya. iki sayfa kağıt için neredeyse bir çeyrek maaşım gitti, ne bu böyle? sanki içeri bir kaç dubai şeyhi girip çıkıyor, o yüzden herkes ister istemez bu tarafa damlıyor. güzel bir çantayla kargo ücretini karşılaştırınca noter ücreti gerçekten şaka gibi kalıyor, mesela ben o parayla kozmetik alışverişi yapıp üstüne de bir sürü hediye kazanırdım.

velhasıl işimiz düştüğünde mecburen ödüyoruz ama bir başlık olsun, burada herkes dert yanacak diye açıyorum. türkiye'de imza attırmak mı pahallı, nefte mi aldık, anlamadım gitti.

kızlar dominos anlaşması cidden kutsal, sipariş verdim saniyesinde pişti, 20 dakikada elimde ılık pizza ve notkta küsür bi indirimle kapıda belirdi, sen misin domi knk diyip kuryeye sarılasım geldi vallahi. o kadar hızlılar ki bi ara eee ben ne ara sipariş verdim diye düşündüm, kargo şirketleri ders alsın bence kankalarım gibi kapıda bittiler.

kartalkaya otel yangını raporu nu okuyunca içim bir tuhaf oldu, gerçekten. koca kış ortasında, karın içinde bir otelde olan bitenleri düşünmek bile insanı ürkütüyor, güvenlik önlemleri konusunda hâlâ aynı noktada mıyız diye sormadan edemiyor insan.

bir otelin en çok güven vermesi gereken şeyin güvenlik olduğunu düşünüyorum, odaların manzarası falan sonraki iş. raporu okurken de insan ister istemez kendi geçmiş rezervasyonlarını düşünüyor, bir dahaki sefere acaba hangi otelin kaçış planına bakardım diye.

vallah canlarım bu haseke anlaşması okuduğum haber sitelerinde tıpkı benim kargotaki o teslim edilemeyen arkadaş havuzuna dönmüş, güya anlaşıldı diyorlar ama kutunun içinde ne var hâlâ muallak. suriye'deki durum da aynen o valentine boyası gibi abartarak söyle diyeceğim, sevimli sevdim deseydim ya. (bkz: kargom nerede)milyonlarcası kardeş gibi gözüküp teslim günü yaklaşınca nedense birden yurt dışı diye oturtular. ypg işi de parasını ödeyip beklediğin lansmanın hep aksaması şekerim vallahi yani anlatabiliyorum değil mi.

notere bir vekaletname için gittim, ödediğim ücretle iki kargo gönderirdim herhalde, bir de üstüne kozmetik alırdım yani. neyse ki işim tek seferde halloldu da ikinciye gerek kalmadı, hepinize sabırlar.

ne zaman geçer bilmem ama o süreçte alışveriş çılgınlığı sendromu aktif hale geliyor, inan griler kapıyor. kapıya kadar gelen kargolalar sağ olsun acıyı yarıya indiriyor, bari kolyem güzel çıksın. bir daha bakardım o kutuya, bakalım aynı heyecan olacak mı, ay bu ergen duygularımı tekrar rafa kaldırayım ben. bu kafa karışıklığında popüler kozmetik ürünlerine saldırdım, sonu belliydi.