eti cin üzerindeki jöleyi tek parça ayırmak

bu eylem başarısızlıkla sonuçlandığında yaşanan o ruhsal çöküşü, o kalpteki ince sızıyı ancak benim gibi takıntılı ruhlar anlar. sabah sabah sırf o turuncu kısmı ameliyat hassasiyeti ile yerinden sökebilmek için harcadığım mesaiye acıyorum şu an. tam zafer kazandım derken jölenin pırt diye ortadan çatlamasıyla gelen o hayal kırıklığı, ilişkim bittiğinde bile bu kadar koymamıştı yemin ederim.

sonrasında sinirden paketin geri kalanını nasıl yediğimi hatırlamıyorum bile, resmen kendimden geçtim. hayır madem bu kadar kolay kırılacaktın niye bizi eti cinin jölesiyle imtihanı sarmalına sokuyorsun ki? neyse en azından o pütürlü kısımları dişlemek hala dünyanın en güzel terapisi, buna da şükür.