flo ayakkabılarının ortopedik işkence aleti olması

mağazada denerken sanki bulutların üzerinde yürüyormuşsun gibi hissettirip kasaya koşturan, ancak ertesi gün işe giderken ayaklarına giydirdiğin şeyin aslında şık görünümlü birer mengene olduğunu fark ettiren trajik durum. o reyondaki spot ışıklarının altında "işte bu, hem ucuz hem de ayağımı hiç sıkmıyor" diye kendini kandırdığın o büyülü anın bedelini, gün sonunda serçe parmağındaki o devasa su toplanmasıyla acı acı ödüyorsun.

eve gelip o ayakkabıları fırlatıp atınca anlıyorsun ki aslında ayağına beton döküp gezsen muhtemelen daha az yorulurdun. indirim sepetinden zafer kazanmış komutan edasıyla kapıp "iki sezon giyerim ne olacak sanki" dediğin o parça, daha ilk haftasında sana hayatı zindan edip bütün ofise topallayarak kahve almaya gidişini izlettirir, demedi demeyin kızlar.