kedi varken eve köpek almak

ay resmen delilik bu yapılan, akıl tutulması resmen. hani kedi dediğin asalet abidesi, kendi halinde takılan, trip atsa bile kendini sevdiren bir kraliçe. ama köpek? sürekli ilgi bekleyen, ağzı sulu sulu gezen, bir de üzerine evi kokutan bir kaos makinesi. bizimki koltukta süzüm süzüm süzülürken o garibim sürekli bir şebeklik, sürekli bir onaylanma ihtiyacı peşinde, yemin ederim evdeki bütün feng shui dengesi şaştı.

bir de o mama kabına saldırmaları yok mu, sanki kıtlıktan çıkmış mübarek. kedi hanımefendi gidip bir iki tane tırtıklıyor zarifçe, bu bildiğin sanayi tipi elektrikli süpürge gibi ne varsa çekiyor içine. vallahi sinirlerim laçka oldu, iki dakika rahat yok bana. neyse ki bizim kız o köpeğin yanında bile duruşunu hiç bozmadan uzaktan yargılamaya devam ediyor, hastasıyım o burnu havada hallerine.