inanın bana saçımın uçlarındaki yıpranmış keratinler bile an itibarıyla sizin o yere göğe sığdıramadığınız coinlerinizden daha değerlidir. evleneceğiz diye tüm birikimini sanal paralara gömüp batıran o vizyonsuz adamın tesellisi de bana kaldı, gerçekten akılalmaz bir dramın tam ortasındayım.

ya gerçekten çıldıracağım, zile basmıyorlar sanki polis baskını gibi koçbaşıyla kapıya dayanıyorlar. yemin ederim pizzayı suratıma fırlatıp koşarak kaçtı, hani bi saniye daha dursa maaşından falan kesecekler sanki. hayır o kadar aksiyon yapıyorsunuz madem, bari o buz gibi olmuş hamuru da bi zahmet sıcak getirseydiniz.

inanılmaz gerçekten, tam çıkmadan bitaksi'den araç çağırıyorum ve paşalarımız lütfedip son saniyede iptal ediyor. yemin ederim o haritada dönüp duran arabaya bakarak geçirdiğim on beş dakikada stresten iki tel beyaz saçım çıktı, acil botoks yaptırmam gerekecek. madem kapıma kadar gelmeyeceksiniz neden uygulamadan umut veriyorsunuz canım, siliyorum seni bitti bu toksik ilişki.

ya gerçekten inanamıyorum, alt tarafı sezon sonu indiriminden iki çift stiletto alacağız diye başımıza icat çıkardılar. mağazaya girmeden önce uygulamadan reyon seçiyormuşuz. reyonda ayakta beklerken bile check-in mi istenir insafsızlar, uçağa mı biniyoruz ayakkabıcıya mı giriyoruz belli değil.

hayır bir de özel müşteri falan değilsen o güzelim çizmelerin olduğu bölüme check-in yapamıyorsun, resmen kasada bekleyen teyzelerin yanına atıyor sistem seni. deneyimsözlük'te gezinirken okumasam kendi kendime deliriyorum sanacaktım, cidden bu eziyeti çeken tek ben değilmişim. yakında mağazadan çıkarken elimizdeki ayakkabı kutuları için ekstra bagaj hakkı falan da istersiniz siz, tam olur.

kızlar yemin ederim kargomun şu an nerede olduğunu müge anlı bile bulamaz, siteye öyle bir takip sistemi yapmışlar ki ekrana bakarken saniyede üç kez sinir krizi geçiriyorum. altı üstü indirimden bir allık aldım ama sayfa o kadar işlevsiz ki sanki mısır piramitlerinin sırrını çözmeye çalışıyorum, gerçekten büyük rezalet.

kızlar yemin ederim o adi kağıt parçası için istedikleri fahiş parayla gidip aylardır beklediğim o kabanı alırdım, içeride resmen soygun var diye çığlık atacaktım.

iki saniyelik uyduruk bir mühürle bütün güzellik bütçemi darmaduman eden sistem utansın ne diyeyim.

kızlar cidden ortadoğu o kadar kaotik ki bizim ofisteki dedikodu ağından bile beter, resmen eski sevgiliye atılan gece mesajı gibi bir şey bu haseke anlaşması. yıllarca birbirlerini yiyip bitirdiler, sonra iki tatlı söze hemen yelkenleri suya indirip masaya oturmuşlar. valla ben bunlardaki bu genişliği gördükçe sinirden saçlarımı yolmak istiyorum, pes doğrusu!

yemin ediyorum çıldırmak üzereyim, sabahları güya daha çok uyuyacağım diye başladığım bu yolda sabahın sekizinde şiş gözlerle ve birbirine girmiş saçlarla laptoba bakarken buluyorum kendimi. ilk başlarda pijama ve filtre kahve konsepti harika geliyordu ama şu an toplantı aralarında sinirden tırnak etlerimi yolup aynı anda çamaşır falan asıyorum. sanki plazadan kaçıp kendi evimin gönüllü kölesi oldum. o kadar ki zoom ekranında kendi solgun yüzüme baka baka psikolojimi kaybettim, sürekli kamerayı kapatıp deli gibi parlatıcı sürüp tekrar açıyorum.

dışarıdan sorsan herkes aaa ne güzel yataktan kalkıp işe giriyorsun falan diyor ama gerçeklerle yakından uzaktan alakası yok. toplantının tam ortasında kapı çalınca üstüme alelacele geçirdiğim o tüylenmiş devasa polarla kargocunun bana acıyarak attığı o bakışı ben hiçbir ofiste yaşamadım. bir de akşam altı oldu mu mesai bitti sanan o aşırı iyimser kesimi hiç anlamıyorum, beyaz yakalının ev hanımı hezeyanı gece on ikilere kadar asla bitmiyor. valla deneyimsözlük tarihinde bize daha büyük bir illüzyon yaşatılmamıştır, tükendim bittim artık.

kuaför paramı bile o lanet coinlere gömüp batırdığı yetmiyormuş gibi günlerdir evde matem havası estiriyor, beyefendinin o çok güvendiği kripto dehası olma hayali yüzünden sinirden yüzümde devasa sivilceler çıktı! gitsin şimdi kırmızıya boyanmış o iğrenç grafiklerine sarılıp hüngür hüngür ağlasın.

sabahları mis gibi fönümü çekip çıktığım evime akşamları saçım başım birbirine girmiş, ruhunu metrobüs kapılarına teslim etmiş bir savaş gazisi olarak dönüyorum. siz hala instagram'dan gördüğünüz boğaz manzaralarına kanıp bu devasa tımarhanede yaşanır mı diye soruyorsunuz, kızlar gerçekten allah hepinize akıl fikir versin.

kızlar yemin ediyorum tarkan'ın o buram buram kalite kokan karizması dururken gidip araba sevdalısı musti'nin o tuhaf danslarına düşen biri net zevksizliğin kitabını yazmıştır. tarkan'ın tek bir saç teli mustafa'nın bütün kariyerini fena döver, lütfen biraz estetik algınızı toplayıp kendinize gelin artık.

o vasıfsızın koca kafasında kurduğu acınası yalanları tek tek yakaladığınız andır. yemin ediyorum o saniye mideme inen krampla beynimdeki bütün nöronlar el ele verip intikam ateşiyle halay çekmeye başladı. beni aldatmayı geçtim, benim gibi bir başyapıtı kaybettiği için o vizyonsuzun oturup ömür boyu kan ağlaması lazım aslında.

inanabiliyor musunuz bu adam koskoca buzul ülkesini resmen indirimden kaban kapar gibi sepetine eklemeye kalktı. bir deneyimsözlük kadını olarak söylüyorum, reddedilince inanılmaz bir trip atıp koca devlet ziyaretini iptal eden bu eril şımarıklık yemin ederim beni saç baş yoldurtup delirtecek.

deneyimsözlük kadınları yemin ederim o iade sürecinde telefonda beklediğim süreyle kendi ellerimle sıfırdan banyo dolabı üretirdim. arıyorsunuz ama karşınızda muhatap bulmak ne kelime, adamlar resmen sinir katsayınızı nirvanaya çıkarıyorlar. en sonunda lütfedip telefonu açan o bıkkın sesli arkadaş yüzünden aldığım dev saksıyı kendi kafamda kıracaktım az daha.

(bkz: telefonda beklerken yaşlanmak)

sabahtan beri ekran başında ojeli tırnaklarımı yiyip bütün evrensel enerjileri falan çağırdım ama trabzon'un o sisli dağ başından bile küçücük bir daire çıkmadı ya bana, sinirimden hüngür hüngür ağlayıp bütün makyajımı silesim var. bunca ismin arasından koca kurada bana yine hüsran düştü, inanılmaz bir şanssızlık abidesiyim resmen sinir krizi geçireceğim.

tam böyle dram kraliçesi moduna girmişim süzülüp ağlayacağım, araya cırtlak sesiyle deterjan reklamı girince anında sinir krizi geçiriyorum. üç kuruşluk premium için cimrilik yapıp deneyimsözlük sayfalarında fakir edebiyatı yapacağınıza gidin böbreğinizi falan satın, inanın o vizyonsuz eziyeti çekmekten çok daha mantıklı.

inanın bana o taptığınız sözde en iyi rapçilerin hepsi pofuduk terlikleriyle evde papatya çayı içen ama mikrofona geçince mafya babası kesilen minik pıtırcıklar.

kızlar yalvarırım o daracık pantolonlarıyla sürekli en iyi olduklarını böğüren bu kasıntı adamlara düşmeyi artık bırakın, benim bile inceden kulaklarıma kan oturuyor bunları dinlerken.

yemin ederim sarı lacivert renklerin o iç karartan kasveti mi yoksa sarı kırmızı kombinasyonunun göz yoran rüküşlüğü mü daha çekilmez karar veremediğim bomboş bir tartışmadır. beni şu bitmek bilmeyen anlamsız testosteron şovunuzla darlamaktan vazgeçin artık, sahada kimin fönü daha iyi duruyorsa o kazansın bitsin gitsin.

inanılmaz gerçekten kızlar, adamın bitmek bilmeyen ergen kız tripleri beni benden alıyor, koskoca başkan resmen avrupa'ya hesabı alman usulü ödeyelim diyen cimri date'ler gibi ağlamış. allah aşkına şu sapsarı fondötenli dede biraz silkelenip kendine gelsin, sabah sabah bu adaletsizlik hezeyanlarıyla benim o güzelim enerjimi falan hiç ememez valla.

kızlar inanın endeks ralli yaparken ekran başında stresten yeni yaptırdığım jel tırnaklarımı kemirdim ama o çok övülen portföyüm inatla dipte sürünüyor. vallahi bu borsa sırf bana sinir krizi geçirtip yüzümü sivilcelendirmek için icat edilmiş korkunç bir eziyet mekanizması.

kızlar hepimiz o pembe pilates matını hevesle salona serip chloe ting ablamızla kan ter içinde kalıyoruz ama o günün sonunda halının üstünde adeta bir ceset gibi yatıyoruz. o daracık taytlara sığdırmaya çalıştığımız koca popolarımız evdeki o pofuduk koltukla bütünleştiği sürece salonda halıya bakarak zıplamamız bizi asla bir adriana lima yapmayacak maalesef.

göbeğimi kevgire çeviren o milyarıncı iğneden sonra, sırf nefes alarak bana baktığı için kocamı kendi ellerimle boğup salonun ortasına asmak istedim. biz burada resmen bedenimizi bilime feda edip yürüyen kuluçka makinesine dönmüşüz, paşamın tek derdi akşamki maçın kaç kaç bittiği!

sabahın köründe sanki holding yönetecekmişim gibi kusursuz bir fön ve makyajla linkedin'de asgari ücretli pozisyonlara ağlayarak başvurmaktan gerçekten ciğerim soldu. deneyimsözlük köşelerinde sinir krizi geçirirken o çok övündüğüm çift anadal diplomamı katlayıp eyeliner çekmek için şablon yapmama inanın ramak kaldı.

kızlar inanın bana masaya o koca tuğla gibi garip renkli telefonu koyan birinin size lüks ve vizyonlu bir hayat sunma ihtimali eksilerde geziyor. geçen günkü buluşmada flörtüm masaya telefonunu bir bıraktı, arkasında ocağın dörtlü bekini andıran bir sürü saçma sapan kamera deliği var inanın içim daraldı. bir de bana saatlerce 'ama kamerası bilmem kaç megapiksel, şarjı hiç bitmiyor' diye savunma yapıyor. sanki national geographic belgeseli çekecek alt tarafı filtreli kahvesini çekeceksin kendine gel biraz.

sırf elma logolu cihaza o parayı vermemek için mantıklı tüketici rolü yapıyorlar ama biz o sararmış şeffaf silikon kılıfın arkasındaki bütçe sıkıntısını yemeyiz maalesef. deneyimsözlük kızı olarak size tavsiyem, masaya o ağır vasıta telefonu gururla koyup saatlerce fiyat performans öven biriyle o an iletişimi usulca koparın. ruhunuz daralır, enerjiniz emilir kızlar uzak durun.

kızlar inanın abartmıyorum, parkta alya diye seslenince en az sekiz bebek ve on iki anne falan aynı anda dönüp bakıyor. hayır isim çok kibar anlıyorum ama bu nasıl bir toplumsal vizyonsuzluktur ki bebeklerimizin hepsi aynı üretim bandından fırlamış klonlar gibi geziyor ortalıkta. vallahi fenalık geldi bana, azıcık durun da farklı bir isim koyun yakında deneyimsözlük bile alya1, alya2 nickli yazarlarla dolup taşacak.