narsist manipülatörle girilen ölümcül döngü

allahın cezası herif resmen beni parmağında oynatıyor, ben de hala ay acaba düzelir mi diye fallara bakıyorum. sabah prenses gibi hissettirip akşam kapının önüne konmuş kedi gibi muamele çekmek nedir ya? sırf o arayıp sormuyor diye telefonu elimden bırakamıyorum, tuvalete bile telefonla gidiyorum rezilliğe bak. bir de utanmadan sen çok alıngansın, ben öyle demek istemedim diyip zeytinyağı gibi üste çıkmıyor mu, kafayı yiyeceğim.

aşk değil bu bildiğin eziyet ama işte o toksik çekim denilen bela yüzünden kopamıyorum bir türlü. hani bataklığa düşersin çırpındıkça batarsın ya, aynen öyleyim şu an. çevremdeki herkes ayrıl diyor ben hala ama içinde iyilik var diye kendimi kandırıyorum. yok anacım yok, bunun içinde iyilik değil bildiğin saf kötülük var da ben kör olmuşum göremiyorum.