n11 deki güvenilir satıcı paradoksu

mağaza puanına güvenip sipariş verdiğim rujun sanki ikinci dünya savaşı'ndan kalma bir ambalajla gelmesiyle yüzleştiğim durum. hani yorumlara bakıyorsun, herkes yıldızlara boğmuş satıcıyı, sanırsın nobel barış ödülü alacak dürüstlükten. ama kargo paketi eline ulaşınca anlıyorsun ki o yıldızlar aslında birer ilüzyonmuş. kargoyu açarken yaşadığım o hayal kırıklığını, o kesin kullanılmış bu hissini tarif edecek kelime dağarcığım yetersiz kalıyor gerçekten.

işin komiği satıcıya soruyorsun, kesinlikle orijinal diye yeminler ediyor. canım benim, o kutunun hali ne o zaman? üzerinden tır mı geçti, yoksa depoda farelerle maç mı yaptınız? hayır yani iade süreciyle uğraşmak, o kargo şubesinin kasvetli havasını solumak ölüm gibi geliyor. resmen paramızla rezil olmanın dijital hali.

(bkz: internetten kozmetik alma pişmanlığı)