trendyol kuryesiyle kurulan tuhaf duygusal bağ

artık o kadar sık görüşüyoruz ki adamı görünce akrabamı görmüş gibi seviniyorum, sanırım o da beni görünce yine mi bu manyak kadın diyor içinden. sabahın köründe, saç baş birbirine girmiş halde, üzerimde en rezil pijamalarımla kapıyı açarken yaşadığım o utançla karışık paket alma hazzını tarif etmem imkansız. sanki gizli bir suç işliyormuşuz gibi bakışıyoruz, paketi uzatıyor, ben suçlulukla alıyorum ve kapıyı kapatıp ganimetlerine kavuşan korsan gibi kutuyu parçalıyorum.

maaşın yarısını buraya gömdüğüm yetmiyormuş gibi, kurye arkadaşla da aramızda konuşulmamış bir yargılama seansı dönüyor resmen. her teslim edildi mesajı geldiğinde telefonum titriyor ama kalbim daha çok titriyor. bu gidişle adamı eve kahveye falan çağırıp bak valla normalde böyle değilim, indirim vardı dayanamadım diye dert yanacağım, iş o raddeye geldi.