allen carr kitabını okuyup hala fosur fosur içmek

valla kendimi nasıl kandırdıysam artık o kitabı okuyunca anında ciğerlerim pembeye dönecek, cildim bebek poposu gibi olacak sanmıştım. kitabı bitirdim, "bitti bu iş, özgürüm artık" triplerine girdim ama iki saat sonra türk kahvesinin yanında paketi nasıl açtığımı hatırlamıyorum bile. o motivasyonla gidip dünya kadar para verip cilt bakım ürünleri de almıştım, hepsi elimde patladı resmen.

işin en sinir bozucu yanı da etrafta "ben tek seferde bıraktım canım, hepsi kafada bitiyor" diye gezinen o toksik kitle. ya bırakın bu işleri allasen, ben o dumanı içime çekmezsem o günüm zindan oluyor, bütün dünya üstüme geliyor sanki. ne irade kaldı ne gurur, yine leş gibi küllük kokmaya devam ediyoruz mecbur.