online vergi öderken yaşanan anksiyete

gerçekten insana kendini, varoluşunu ve o ayki tüm harcamalarını sorgulatan garip aktivite. o paranın hesaptan ışık hızıyla çıkışını, bakiyenin saniyesinde eriyişini gördükçe tansiyonum düşüyor resmen. hele o sistemin grili beyazlı ruh emen, insanı yaşamdan soğutan o resmi arayüzü yok mu, sanırsın dementorlar oturup kodlamış. kart bilgilerini girerken elim ayağım birbirine dolanıyor, sanki yanlış bir tuşa bassam maliye kapıma dayanacakmış gibi anlamsız bir korku sarıyor bünyeyi.

son aşamada bankadan onay kodu beklerken geçen o kısacık süre bana bir ömür gibi geliyor. ekranda o yeşil tik işaretini görünce borcum bitti diye sevinsem mi yoksa giden paracıklarıma oturup ağlasam mı bilemiyorum. vatana millete hayırlı olsun derken içimden kopan parçaları, yaşadığım dramı kimse görmüyor tabii. neyse en azından vergi dairesi koridorlarında ömrümüzü çürütmüyoruz, modern köleler olarak evimizden hallediyoruz diye kendimizi avutalım.