kendi kendine yürüyen arçelik çamaşır makinesi

evlenirken yerli malı yurdun malı dedik aldık başımıza belayı. makine değil mübarek maraton koşucusu, sıkmaya geçtiği an banyodan koridora depar atıyor. servisi çağırdım, gelen arkadaş utanmasa abla bu model gezmeyi sever diyecek, o derece normal karşılıyorlar durumu. altına koymadığımız kauçuk, yapmadığımız ayak ayarı kalmadı ama bana mısın demedi alet, resmen evin içinde bağımsızlığını ilan etti.

beyazların rengini griye çevirme hızı da takdire şayan doğrusu. yumuşatıcıyı hangi boyuta ışınlıyor bilmiyorum ama çamaşırlara ulaşmadığı kesin, kaskatı çıkıyor havlular. kocam abartıyorsun diyor ama bir gün bu makineyi salonda çay içerken bulursak o zaman göreceğim ben o soğukkanlılığını. yakında bizden kira da ister bu, demedi demeyin.