• bugün (30)
  1. bilet alırken kelimenin tam anlamıyla bir servet ödüyoruz ama uçağa adım atar atmaz o hosteslerin baştan aşağı süzen bakışlarıyla anında bir on yıl çöküyorum. o daracık koltuklarda dizlerim resmen göğsüme yapıştı, nemsizlikten güzelim cildim ve fondötenim paramparça oldu uçağın içinde. üstüne bir de o taş gibi soğuk sandviçi sanki ingiltere kraliçesine lütufta bulunur gibi bir havalarla dağıtmıyorlar mı sinirden dudaklarımı kemirdim.
   tümünü göster