patronla edilen epik kavga

geçen gün ofiste oturmuşum, oje kurumadan maillere yetişmeye çalışıyorum. kızlar inanın abartmıyorum, adama projeyi altın tepside sundum diye bana "bunun fontu neden böyle" diye diklendi. yani bu kadarı da kurumsal kölelik diyerek masadan bir hışımla kalktım. o an içimdeki o uyuyan ejderha uyandı resmen, ses tonum ofisin öbür ucundaki zavallı stajyerleri bile titretecek desibele ulaştı.

adamdaki o toksik maskülenite bir anda puf diye söndü tabii. suratıma bakıp kekelemeye başlayınca o koca çantamı nasıl havalı bir şekilde omuzuma taktım bilemezsiniz. deneyimsözlük tarihinde böyle şık bir istifamı basıp çıkmak görülmemiştir herhalde. arkamdan "ama projelere kim bakacak" diye viyaklıyordu en son, yeni yaptırdığım tırnaklarımı süzerek asansöre bindim.