öldükten sonra gidilen bekleme salonu

valla tek umudum, o kadar yolu teptikten sonra kapıda bizi suratsız bir görevlinin karşılamamasıdır, yemin ederim o ruhsal yorgunlukla orada büyük olay çıkarırım, saç baş yolarım bak net söylüyorum. hani dünyada zaten yeterince çile çekmişiz, bari girişte şöyle ferah bir lavanta kokusu, ne bileyim yumuşacık pofuduk koltuklar falan olsun, yoksa ben o stresi ve gerginliği asla kaldıramam.

zaten sıra numarası alıp devlet dairesi gibi bekleyeceksek ben şimdiden geri dönmeye razıyım, o kadar sene cilt bakımı yap, detoks suyu iç sonra git orada plastik sandalyede bekle; yok öyle bir dünya, cidden mahvolurum üzüntüden.