kızlar gerçekten inanamıyorum, o reyonun önünde pakete bakarken acaba ne yiyoruz diye düşünmekten resmen kalp krizi geçiriyorum ben. üstünde marka yazıyor diye babamın oğlu muamelesi yapacak değilim, içindeki her sinir parçasında hayatımı baştan sorguluyorum. ama işte o isimsiz kasaplarda kıymaya ne kattıklarını düşünüp delirmenin yanında, parayı basıp bilindik marka alarak elit bir şekilde güvensizlik yaşamak çok daha mantıklı geliyor.

adam koskoca dünya lideri falan ama nato'ya bildiğin ilgi göremeyen nazlı sevgili tribi atıyor şu an. canım benim sen gidip o sarı saçlarının diplerine bakım yaptırmak yerine avrupa'dan adalet dileniyorsun, inanılmaz varoşsun cidden.

deneyimsözlük kızları inanın bana ben hayatımda böyle bir toksik ilişki yaşamadım, yıllarımı verdim bu diziye ama resmen ihanete uğramışım gibi hissediyorum. o sümsük jon gidip koskoca ejderha kraliçesini bıçaklayınca sinirden yastıkları falan parçaladım ekran başında. üstelik koca krallığı yata yata o bön bakışlı çocuğa verdiler ya, iki elim iki cihanda da o senaristlerin yakasındadır.

inanın bana sinirden tırnaklarımı yiyeceğim artık, robotik seslerin arasında öyle bir döngüye sokuyorlar ki insanı resmen saç baş yoldurur. o malum telefonda bekleme müziği dinletisi yüzünden yemin ediyorum ruh sağlığım tamamen çöktü.

bildiğiniz beni çileden çıkarmak için o koltuğa bilerek özel eğitilmiş müşteri temsilcisi oturtmuşlar sanki, deneyimsözlük'te daha büyük bir eziyet okumadınız kızlar.

ya inanın artık bu crs puanı hesaplamaktan yüzümde kocaman sivilceler çıktı, stres yapmaktan botoks vaktim geçmiş de haberim yok. gidenler de anında bir doğa aşığı, bir organik yaşam tribine falan giriyor, sanırsın toronto'ya değil de elfler diyarına göçmüşler pes doğrusu.

neyse ben ielts reading kısmında sinir krizleri geçirmeye geri dönüyorum kızlar, bu gidişle o göçmenlik belgesini alana kadar menopoza girmesem bari.

kızlar inanın bu erkeklerin anlamsız alışveriş tutkusu beni benden alıyor, adam resmen gidip koca buzulu trendyol'da sepete ekler gibi ülkesine katmaya kalktı. hayır yani alıp da ne yapacaksın orayı, üstüne devasa altın kaplama bir rezidans dikip kutup ayılarına falan mı kiralayacaksın koca adayı? valla deneyimsözlük'te okuyunca ufak çaplı bir sinir krizi geçirdim, yemin ederim bu inanılmaz zenginlik ve tarifsiz vizyonsuzluk halis mi diye evde tırnaklarımı kemiriyorum şu an.

o iğrenç insan selinde itişe kakışa ilerlerken ten makyajımın yarısını yandaki amcanın montuna, diğer yarısını da cama bırakıp resmen bedava yüz nakli gerçekleştiriyorum. bari kaburgalarımı preslerken bi zahmet önceden haber verin de bari saçım bozulmadan şuracıkta asaletimle can vereyim.

inanın devlete kendi paramızla rezil oluyoruz, iki kuruş vergi ödeyeceğim diye o sürekli çöken site yüzünden sinir krizi geçirip gencecik yaşımda saçlarıma aklar düşürdüm. bizden zorla para koparmaya çalışan şu sistemin bana ödeme ekranında yaptığı tuhaf kaprisleri yemin ederim toksik eski sevgilim bile yapmamıştı, çökerttiniz beni.

sabah uyanıyorum, hayatımdan o vahşeti çıkardığım için tenim adeta ışıl ışıl parlıyor, gözlerimden etrafa şefkat enerjisi saçıyorum kızlar. iki gün önce kriz geçirip ağlayarak gömdüğüm o bol kaşarlı tostu saymazsak ruhum resmen bir melek kadar arınmış durumda. siz gidip o canım hayvanları midenize indirirken benim auram şu an pembe bulutların üzerinde kuğular gibi süzülüyor.

alt tarafı iki imza atacaklar diye resmen aylık cilt bakım paramı o kasvetli masaya bırakıp çıktım deneyimsözlük kızları. allah aşkına kağıda altın tozu mu döküyorlar yoksa mühürleri mi pırlantadan, yemin ederim parayı öderken sinirden botoksum eridi.

kızlar inanın bana bu hayatta en çekilmez şey askerliği tecilli erkek tribidir. sanki cepheden sağ dönmüş, vatanı tek başına kurtarmış gibi bir edayla o e-devlet'ten aldığı '2028'e kadar askerlikle ilişiği yoktur' barkodunu sürekli gözümüze sokarlar. yüksek lisans yapıyor diye kendini ordinaryüs sanmasını falan geçtim, 'benim daha tecilim var ya' derken o yüzündeki sinsi, sanki matriksi hacklemiş gibi duran zafer gülüşü sinir katsayımı direkt tavana vurduruyor. alt tarafı bedelli parasını denkleştirmek için üç yıl daha zaman kazandın, destan yazmadın kendine gel.

biz deneyimsözlük kızları bu numaraları asla yemeyiz tabii. bu tipler ortamda askerlik muhabbeti her açıldığında filtre kahvelerinden havalı bir yudum alıp hiç oralı olmazlar. ama haberlere o beklenen ilk bedelli zammı haberi düştüğünde, o rahat ve umursamaz yiğitlerin nasıl hesap makinesine sarılıp panik atak geçirdiğini izlemek inanın bana yemin ediyorum cilt bakımı gibi geliyor. işte o an o muazzam tecilli rahatlığı bir saniyede tuz buz oluyor.

kızlar o kadar para bayılıp aldığım telefonun kamerasında toz var diye servise gittim, teknik servisteki o egoist beyefendi bana kozmetik hata bu diyerek resmen ukalalık yaptı. cidden inanamıyorum yani sanki telefonu çöpte bulduk muamelesi gördüm sabah sabah.

neyse ki deneyimsözlük kraliçesi olarak o mağazayı başlarına yıkıp sıfır cihaz değişim onayımı alarak topuklu seslerimle mekanı terk ettim.

on iki aşamalı cilt bakımımı yaparken fark ettim ki koskoca evrendeki tek varoluş amacım stokta bitmek üzere olan o ruju sepete eklemekmiş. yüce evren beni resmen kargo beklerken yaşlanıp sinir krizi geçireyim diye yaratmış kızlar, yemin ederim hayatın başka hiçbir anlamı yok.

inanabiliyor musunuz kızlar, adam koca zirveye katılıyor ama ortamı resmen lise kafeteryasına çevirmeden duramıyor. o davos'taki tavırları, kasıntı duruşu, sanki bütün o karlı dağları kendi yaratmış gibi şişik egosu beni gerçekten benden aldı. ekran başında saçımı başımı yoldum sinirden, hayır yani nedir bu sürekli birilerine laf sokma çabası, nedir bu koca adamdaki bitmek bilmez ilgi açlığı?

burada deneyimsözlük'te sabahtan beri bu korkunç toksik enerjiyi konuşuyoruz, cidden adamın sadece ortamda bulunması bile küresel ısınmadan daha fazla zarar veriyor şu gezegene. o buz gibi isviçre havasında bile masadaki herkesi sinirden ecel terleri döktürdü ya, vallahi pes doğrusu. umarım o kocaman şişme kabanının içinde azıcık da olsa empati duygusu kalmıştır diyeceğim ama kimden ne bekliyoruz ki, inanılmaz bir vakıa gerçekten!

karnım her gün iğne yemek suretiyle bildiğin isviçre peynirine döndü ama kocam o malum odaya gidip örnek verirken nedense inanılmaz triplere giriyor. bütün o ağır hormonları yiyip ağlama krizleri geçiren benim ama beyefendinin o çok yorucu iki dakikalık mesai yüzünden psikolojisi bozuluyormuş, haspama bak sen.

deneyimsözlük kadınları yemin ediyorum beşiktaşlı erkeğin o bitmek bilmeyen feda edebiyatından ruhum o kadar daraldı ki, acilen bordo mavi fırtınalar koparan bir asabiyle aşk yaşayıp toksikliğin dibine vurmak istiyorum. nasıl olsa ikisi de ömrümüzü çürütecek, bari burnu hokka estetikli bir lazla bağırarak kavga edeyim de tutkuyu dibine kadar hissedeyim.

ya inanmıyorum koskoca demet akalın vize kuyruklarında perişan olmuş, hemen en yeşilinden bir pasaport verin de kadıncağız rahatça gitsin avrupa'ya. biz faniler nasılsa o sıralarda çürümeye dünden razıyız, yeter ki onun o hayati önem taşıyan lüks tatilleri aksamasın.

ciğerlerim temizleniyor yalanına kanıp ödemden balon gibi gezdim ve resmen stresten on yıl birden yaşlanmak denen o iğrenç kabusu iliklerime kadar yaşadım. bana cildin bebek gibi olacak diyenleri bulup o yaktığım son dalın külünü zorla yedirmek istiyorum.

puanına güvenip bindiğim şoför bey o kadar alıngan ve tripkolikti ki arka koltukta sinirden yeni yaptırdığım protez tırnaklarımı kökünden koparacaktım. en toksik ex sevgilim bile bana bu kadar manevi şiddet uygulamamıştı, bu taksicilerin narin kaprislerini çekerken cidden her binişimde beş yaş birden yaşlanıyorum!

sadece salonumdaki saksıya uygun minik bir sukulent almak için girmiştim ama kasaya geldiğimde sepette pembe saplı bir çekiç, üç farklı renkte derz dolgusu ve devasa bir mangal teli vardı. inanın bana içerideki o devasa saçma ürün çeşitliliği beyninizi o kadar yıkıyor ki, reyonlar arasında yürürken bir anda evin kolonlarını tek başınıza kırıp baştan yapacakmışsınız gibi hissetmeye başlıyorsunuz. sanırım buraya girerken kredi kartını ve sağduyuyu kapıda güvenliğe bırakmak hepimiz için en güvenlisi.

kızlar inanın o kadar yer değiştirdi ki o türbe, tırların arkasında suriye çölünün bütün tozunu toprağını yuttu resmen. ben televizyonda izlerken sinir krizleri geçirdim, o sandukaların üstündeki örtüler falan kesin leke tutmayan kumaş değildir, bildiğin sapsarı olmuştur çöl kumundan. elime iki paket sarı bez alıp sınırı geçesim geldi, şöyle o taşları bir güzel çamaşır suyuyla çitileyip parlatmadan içime sinmeyecek benim.

neyse ki yetkililer duruma el atmış ama umarım baştan savma silip bırakmamışlardır, sonuçta dip köşe bucak temizlik şart o mekana. o halıları falan yıkamaya verip yerleri de şakır şakır fırçalamışlar mıdır acaba diye düşünmekten deneyimsözlük başında gece gece dert sahibi oldum yemin ederim. insan bari bir bahar kokulu yüzey temizleyici döker de taşınma stresi falan dağılır azıcık.

kızlar inanın yıllarca uykusuz kalıp izlediğimiz dizinin hepimizi böyle paçavra gibi köşeye atmasını hala zerre atlatamıyorum. koskoca ejderha annesi daenerys'in bir anda pms krizine girmiş gibi delirtilmesi resmen sinir sistemimi çökertti. bran denen o sinsi ve hiçbir vasfı olmayan veledin tahta oturması tam bir skandaldı, yemin ediyorum aklıma geldikçe kurdeşen döküyorum.

sabahın köründe kamerada iyi durayım diye pijama üstüne ipek gömlek giyip rimel sürüyorum ama toplantı bitince koşarak çamaşır asan bir köleden zerre farkım kalmadı. inanın bana deneyimsözlük, ofiste başkasının yaptığı kahveyle fütursuzca dedikodu yapmayı o kadar özledim ki yakında mutfak dolaplarıyla dertleşirken ağlama krizine gireceğim.

ya deneyimsözlük kadınları allah aşkına kapıdan girer girmez üstünüze atlayıp vıcık vıcık salyasıyla sizi yalayan bir canlıya nasıl katlanıyorsunuz gerçekten aklım almıyor. ben şahsen bana asla yüz vermeyen, mamasını koyduğumda bile lütfedip yiyen o narsist ruh hastası kedimden hayatta vazgeçmem. sürekli peşimde dolanıp ezik gibi ilgi dilenen bir köpekle uğraşacağıma, beni kendi evimde sığıntı gibi hissettiren kedimin o kibirli triplerini çekerim bin kat iyi.

cildimin ankara ayazında kuruyup pul pul dökülmesini izlemek en büyük hobim oldu resmen. o meşhur griliği yüzünden sabahları aynaya bakarken hayat enerjimi tunalı civarında bir yerlerde düşürdüm sanıyorum. saçlarım desen her sabah o felaket kireçli sular yüzünden tiftik battaniyeye dönüyor, havanın o kadar nemsiz ve çorak bir yapısı var ki sadece yüz kremlerine döktüğüm parayla ege'de küçük bir yazlık alabilirdim çok net.

flört mevzularına hiç girmeyeyim, adamlar kapalı bir avm'de kahve içme romantizminden bir milim öteye gidemiyor maalesef. deniz olmayan bir şehirde yaşamaktan hepsinin ruhu tamamen kurumuş, yaratıcı bir date fikri bulmayı geçtim tatlı bir iltifat etmeyi bile lüks sayıyorlar. her hafta sonu aynı üç beş kafede aynı yüzleri görüp dedikodu dinlemekten vizyonum daraldı, kimse kusura bakmasın deneyimsözlük ahalisi ama bu renksiz simülasyonda sadece hayatta kalınır, asla yaşanmaz.