mülakat gerilim ve tuhaflıklar

mülakat deneyimine ne denir bilmem, tam bir akıl oyunu şekerim. başvurduğun ilan çaycı arıyor, mülakatta sorular harvard mba seviyesinde. adam diyor ki ‘5 yıl sonra kendini nerede görüyorsun?’ canım 5 yıl sonra bu şirket batmış olacak sen varsan gör. bir de o yapmacık gülücükler, beklenti dolu bakışlar. bazıları seni saatlerce bekletip ‘biz sizi ararız’ der, kimse aramaz. yok, bu süreç bittiğinde insan yıpranıyor resmen. ben en son bir mülakatta müdürün lavaboda bana rüşvet teklif ettiğini duydum, inanır mısın? yazmayayım orayı şimdi.

o el sıkışma ve farazi gülümsemelerin altından hangi sürpriz çıkacak bilmem mümkün değil.

mülakat masasında otururken sorulan soruları değil de susup sessizliği dinleyince insanın içine bir boşluk çöküyor, anlatamadığın her satır kalır geride

47 yıllık tecrübeyle, banka mülakatında insan kaynakları uzmanının kravatımı düzeltmek istemesiyle başladı tuhaflık. 'beyefendi neden böyle giyindiniz' dediler, 'siz soru sorun ben cevaplayayım' dedim. teknoloji sektöründe işe girecekken kod yazdırmadılar, 'bir önceki işinizde kaç gün izin kullandınız?' diye sordular. böyle gırgır şeyler gördüm, saymakla bitmez. gençlere öğüdüm şu: mülakat dediğin kendini kandırmadır, dimdik dur dengesini bozarlar. bakınız iş görüşmesi taktikleri ve bakınız baba öğüdü