cuma günü ofis ortasında patronla birbirine girmek

sabahın köründe yine tansiyonumu tavan yaptıran, bütün çakralarımı kapatan hadise. adam gelmiş bana exceldeki o mikroskobik hatayı gösteriyor, sanırsın holding batmış, borsa çökmüş de kıyamet kopmuş. o göbeğiyle tepeden bakıp sesini yükseltmesi yok mu, elimdeki kaynar kahveyi suratına boca etmemek için zor tuttum kendimi. bir de 'beni ciddiye almıyorsun' tripleri atıyor, sanki steve jobs vizyonu var adamda da ben anlamıyorum.

gerçekten bu adamların o şişirilmiş egosu beni benden alıyor artık. iki dakika sakinleşeyim diye tuvalete kaçtım, sinirden rimelim akmış mı diye bakıyorum. o kadar lafı saydırdım, suratına kükredim, beyefendi hiçbir şey olmamış gibi 5 dakika sonra 'toplantı odasına gel' diyor pişkin pişkin. yemin ederim bu beyaz yakalı dramaları beni erken yaşlandıracak, kırışıklık kremlerimin parasını şirket ödesin bir zahmet.