eski türk filmlerindeki anlam

oturup sokağı izlemek bir başka, eski filmdeki mahalleler daha bir cam gibi parlıyor aklımda. ama şimdi her şey apaçık: bir film neyi anlatırış karışıyor bazen çok efkarlı bazen hazin; eski kemal filmindeki yalnızlık sonra sen döküver: indir perdeyi ağlatma beni hazan yaprağı dökülür sinemaya diye hatırlarım köşedeki dükkandaki hoparlörden melodi yükselivermişti ya o işi sakin sakin bizi tarih edermelece.