gece 12 de e devlet randevusu kovalamak

gerçekten hunger games gibi bir şey, hayatta kalma mücadelesi veriyoruz resmen. alarm kurup ekran başında bekliyorum, sayfayı yenilemekten o güzelim tırnaklarımın kırılması an meselesi oldu stresten. hani beyonce konserine ön sıradan bilet bulmaya çalışsam bu kadar zorlanmam, alt tarafı cildiyeye görünüp iki krem yazdıracağım yahu.

sanki nükleer kodları giriyorum, o ne hız o ne stres. tam randevu yakaladım derken sistemin hata vermesiyle gelen o sinir krizi eşiği beni benden alıyor. randevu bulana kadar hastalığım kendiliğinden geçiyor zaten, sistemin amacı buysa tebrik ederim harika çalışıyor, doğal seleksiyonla eleniyoruz resmen.

mantıklı harekettir aslında, randevu saatleri falan boş olması açısından.