metrobüs kapısı açılınca içeri ışınlanan teyze

sabahın köründe o kadar saçımı başımı yaptım, mis gibi parfümümü sıktım ama zincirlikuyu yönüne giden o kalabalıkta pestilim çıktı resmen. kapı açıldığı an arkamdan beni iten o teyzelerin gücü herkül de bile yoktur, yemin ederim topuklularımla havada asılı kaldım bir süre.

makyajım aktı, ruhum çekildi ama o teyze hala içeride boş koltuk kovalıyor, pes doğrusu insanlığın bittiği an.