sabah 5 te gelen anlamsız temizlik yapma isteği

saat olmuş sabahın körü, millet mışıl mışıl rüyasında prensini bulurken ben banyodaki derz aralarını diş fırçasıyla ovma fikriyle boğuşuyorum. hayır yani normalde ofiste öğlen yemeğinden sonra masaya yığılıp kalacak kadar uykum gelir, yatağa girince neden içime bir temizlik şirketi personeli kaçıyor anlamıyorum. bütün gün zombi gibi gez, gece olunca evi baştan aşağı kırklama enerjisi gelsin. gerçekten şaka gibi bir hayatım var.

işin en trajikomik yanı da sabah işe giderken yüzüm gözüm şiş, gözaltlarımda torba değil bildiğin valizle uyanacağım ama şu an mutfak dolaplarını düzenlemek dünyanın en mantıklı fikri gibi geliyor. yastık yorgan savaşı bitti, kazanan belli; ben yine mağlup, ben yine sinir krizi eşliğinde tavanı izliyorum.