• bugün (51)
/ 2  
  1. içeri girdiğim an yüzüme çarpan o oksijensizlikle karışık umutsuzluk kokusu yüzünden oracıkta bayılacağım sandım, resmen mahşer yeri gibiydi. sıra numarasının ekranda yanmasını beklerken ömrümden ömür gitti desem abartmış olmam, saçlarıma aklar düştü o arada. en sonunda memurun o bıkkın suratını görünce de sevinçten ağlayasım geldi, alt tarafı bir dilekçe vereceğiz çektiğimiz çileye bak.