sipariş verirken içten içe prova yapmak

sanki latte istemeyecekmişim de birleşmiş milletler genel kurulunda dünyayı kurtaracak konuşmayı yapacakmışım gibi gelen o rezil his. alt tarafı yulaf sütlü olsun diyeceğim ama kafamda üç sezonluk netflix dizisi senaryosu çeviriyorum. ya kasiyer bana ters bir şey sorarsa? ya o an sesim içine kaçarsa? arkamdaki adamın da oflayıp puflayarak sırf benim yapacağım hatayı beklediğine yemin edebilirim ama ispatlayamam.

sıra bana gelince de onca provaya rağmen adımı söylerken kekeliyorum, şaka gibi resmen. kalbim ağzımda, yüzüm alev alev, gören de atomu parçaladım sanacak halbuki sadece panikten yanlışlıkla ekstra şurup ekletip kaçtım oradan. bu hayat gerçekten çok zor, evden çıkmadan yaşamanın yolunu bulmam lazım acilen.