yks çalışırken stresten çirkinleşmek

resmen evrim teorisini tersine çevirdiğim süreçtir. o porselen gibi cildim krater gölüne döndü, saçlarım desen evi süpürürken halının üstünde kendi peruğumu buluyorum sanki. annem odaya meyve tabağıyla girince yüzüme bakamıyor kadıncağız üzüntüden, o derece vahim bir haldeyim. geleceğimizi kurtaracağız diye gençliğimizi mezara gömdük resmen, günde on saat paragraf çözdükten sonra aynadaki o göz altları mosmor, savaştan çıkmış tipli şeyi kim, neden sevsin.

zaten sınavı kazansam ne yazar, üniversite kapısından içeri girerken muhtemelen kamburu çıkmış, aşırı kafein tüketmekten elleri titreyen ve ruhu çekilmiş bir enkaz olarak gireceğim. o kampüsteki havalı kız olma, çimlere yayılma hayallerim şimdiden suya düştü, tıp fakültesi değil de sanki cildiye polikliniği önünde sıra bekleyen teyzeler gibiyim şimdiden.