yumurta toplama günü kocasını boğmak isteyen kadın

hormon iğnelerinden göbeğim kevgire dönmüş, yumurtalarım davul gibi şişmişken beyimizin sabahın köründe "aşkım işlem ne kadar sürer, işe yetişmem lazım" demesiyle canavara dönüşen kadındır. hayır sanki içeride atom parçalıyoruz, alt tarafı odaya girip dergi karıştırıp numune vereceksin be adam. biz burada anesteziyle uğraşırken senin toplantı derdine düşmen ne büyük vizyonsuzluktur.

çıktıktan sonra da "çok yoruldum, gerildim" diye sızlanması yok mu, işte o an o sedyeden fırlayıp serum şişesini kafasına geçirmemek için zor tuttum kendimi. annelik kutsal falan diyorlar da bu süreçte katil olmamak asıl mucize bence.
(bkz: kocasını seven kadının hormonla imtihanı)