eski filmlerde hayat var

eskişehir'de memurluk yıllarımda hafta sonu sinemalarını iple çekerdim, yeşilçam filmlerinde öyle bir samimiyet vardı ki insan kendini oyunun içinde sanırdı. şimdikiler teknolojiye boğulmuş, akan kan gerçek değil sanki; hangi birini izlesen içi boş. maziyi özlemek de varmış, oysa ders kitaplarında anlatılan kadirşinaslık yok artık.