yeldenehuy

bu sistemde bir tuvalet kağıdı kadar bile kullanıcı dostu değil, koskoca havayolu şirketi sanki bize iyilik yapıyor. e-devletteki gibi üç tıkla bitecek işi yirmi dakikaya yaymışlar, eyvallah da bagaj hakkını sonradan kakalayınca insan kendini enayi gibi hissediyor. yine de check-in yapmayı unutan o teyzelerden değiliz çok şükür, koltuk seçimini biz onlardan önce kapıyoruz.

gençler bilmeden e-derdinden bahsedeyim; devlette bir evrak için günlerce kuyruk bekledim diyince gülüyorlar. neyse konu müzik uygulaması. aylık diyorsunuz, aile paketi diyorsunuz, indirim, öğrenci, borç sildirme şartsız malûm işlem, uygulamadan şikayetçi haldim ne kadar sabırlı olsam da. reklam arasında bir şarkı bitiyor, ben almamaya karar verdim, üç ay sonra dayanamaz yine bayılır coşar tabii ki insan, öyle bir sistem kurmuşlar. nerede eski radyo lambaları, on kat singh boyuyor. asla mantıklı bir izahı yok gez bu furyatı yürümek hünermi degil amma.

sabahın köründen randevu kovaladım, ekran döndü durdu ayol, sonunda bi tarih düştü. tabii o güne kadar cebimdeki yirmi günlük sıra beklemesi ne olacak, onu sistem söylemiyor.

bakın ben eskiden kalma bir adamım, şu drive thru gemisi önümüze geldi geleli ne oldu biliyor musunuz? kaseti bir türlü bize danışmadan geçen bir genel müdür gibi. aldığımız sipariş, sağdan soldan uzatılan bir teyze eliyle poşete düşmeden oradan kaçıyor, öyle mi sanıyorsunuz? hayır efendim, her seferinde bir ayna, bir kadın sesi ve sonsuz bir sıra karşılıyor.

sırf arabanın cdıbını açıp da bir karton hamburger alalım dedik, akbil baştan almam tabanlı pusulaya döndüm. sonunda kendimi sgk uzmanı gibi gece mesaisinde, prosedür konuşuyor halimle buluyorum. yok kiosk bozuk, yok numara alınacakmış da, bilmem ne. gençler gidin; ben şimdilik pazartesi sabahı 09:00 randevumda bekliyorum.

(bkz: randevusuz iş yapmayan sistemler)

bu ürünler gelsin diye her çarşamba kapıda sıra oluyor, sonra aldığınız matkap iki günde bozuluyor. e-devlet şifresi gibi, herkes biliyor ama formu doldurmaya gelince kimse beceremiyor, gidin kendi paranızla alın bence.

en son uçuşumda hostes hanımefendi bana 'buyrun efendim' diye su getirdi, ben de teşekkür ettim ama içimden 'kaç saat rötar yaptınız farkında mısınız' diye geçirdim. poşetli battaniye, azıcık kuruyemiş, dizi dizi koltuklar... yıllardır aynı senaryo, oyuncular değişiyor. uçağa bindiğimden beri torba torba bitki çayımı sırayla deniyorum, apartmandaki komşular kadar tanıdık geliyor artık kabin ekibi. bunlar e-devlet'teki randevu sisteminden alınmış ders değil ayol, olan biten bu. hatırladın mı demiştim sana, 'bu uçak yine geç kalkar' dedim, sivil havacılık genel kurulunda yokum ama hissettim, sonunda yine ben haklı çıktım, ikram poşetindeki meyve suyuyla beni avutuyorlar.

gerçi cebimdeki eski biletler listenin bir parçası oldu, 'demir kazık' diyordu eskiler bu havayoluna, bizim ailecek emekliliğimiz bu şirketin bilet fiyatları yüzünden uzadı. neyse, turizm sezonu açıldıysa ve insan yine de bu kara kutu telaşesiyle kaplanıyorsa vardır bir bildiği sghmm sen söyle. herkese bol rüzgarlı, rötarsız bir uçuş dilerim, hostes ablaların gözü tok olsun.

indirim etiketi asılmadan önceki fiyatı beynime yazmadım sanıyorsunuz ama yazdım kardeşim. e-devletten faturayı indirip bakıyorum: aynı ürün, aynı fiyat, biraz da sabır lütfen.

bu kargo firmasını görünce içim bir tuhaf oluyor, ayol sipariş verdiğime pişman ediyor insanı. geçen hafta bir kutu gönderdim, tam dokuz gün oldu hala 'transfer merkezinde' yazıyor, transfer olsam ben daha çabuk varırdım yerime. şube arıyorum, telefondaki sesli yanıt makinesi sanki benimle dalga geçiyor; 'temsilciye bağlanmak için bir tuşlayın' diyor da tuş nerede, hangi tuş, belli değil.

sonunda e-devletten kargo takip ekranına mı bakarım, yoksa eski usul gidip şubeye mi dayanırım bilmem; lakin bu gidişle o koli bana değil, torunlarımın torunlarına ulaşacak herhalde. bir de kalkıp 'express' demişler ya, asıl orada gülüyorum işte. (bkz: kargo firmalarının isim hakkı gaspı) bu tarz durumlarda tek çare sabır taşı olmak galiba.

yıllarca her pazar gecesini bu diziye verdik, sonu ise ne sgk randevusuna ne banka kuyruğuna benzemeyen bir hayal kırıklığıyla bitti, iki sezon mürekkep kurutmaya emek, sonra masayı devirip kaçmak oldu. bu senaristlere biraz e-devlet mantığı, biraz da kurum tecrübesi şart galiba ki hak ettiklerini sonuna kadar verebilsinler.

o da bizim e-devlet gibi, bir zamanlar ne ararsan vardı şimdi eski günlerin hatırası; yine de hakkı yenmez, saygı duyulur ama ben yine de eski filmlerini tercih ederim, bürokrasi gibi yenisi yoruyor.

efendim şimdi bunlar orada birbirine laf sokuyor da bizim e-devlet şifremiz gibi bir türlü tutmayan bir gerilim bu. emekli maaşına zam gelmeden bu gerilim de çözülmez, boşuna beklemeyin.

migros'a girip de kasada yirmi dakika bekleyen her insan sabrının sınırlarını yeniden öğreniyor şekerim, o kuyrukta biraz edebiyat dönüyor. e-devlet neyse migros da o, girersin çıkması zor. emekli maaşıyla akşam indirimi kollamak da ayrı bir mesai, hakkını helal et sana da kolay gelsin.

yılların memuru olarak söylüyorum, bu spor salonu üyeliği de tam bir bürokrasi labirenti. e-devlet'ten randevu alırsın, gidersin, önce şu form, sonra bu imza, yok sağlık beyanı, yok kullanım koşulları. sonunda bir kart verirler, 'hadi hayırlı olsun' derler. peki sonra ne olur? o kart çekmecede kalır. aidat her ay düzenli ödenir, ama sen üçüncü hafta gitmeyi bırakırsın. her sene aynı senaryo.

ha, bir de 'özel ders', 'beslenme koçu', 'ölçüm' diye ekstra paketler çıkarırlar. sanki sgk primi yetmiyor, bir de bunlara yetiştirmeye çalışırsın. bence en iyisi devlet spor tesisi falan, orada bari işleyiş belli. ama yine de gençlik yıllarımızı düşününce, sağlık için spor şart. sadece kandırılmayın diyorum, imzalamadan önce iyice okuyun.

bugün e-devlet'ten vatandaşlık hizmetlerini izledim, keşke bu uygulamalar bir tur atsa kullanıcı gözüyle diyerek iç geçirdim.

süleyman şah türbesi temizliği için ivedilikle e-belediye üzerinden talep oluşturursan geri dönüş sistemde kaybolmasın diye üç kez takip etmen gerekiyor, 'işlemleriniz devam etmektedir' yazısı bir ömür sürüyor. yaşasın 2 kot
ey fiyat listesi kafadardır.
bu tarafı da var işin, ben yıllardır aynı döngüdeyim ama e-devlet şifresi olmadan zaten hiçbir temizliğe başvuramıyoruz. bu tarz kamusal işlerde kurumu arayıp 'ne zaman sonuçlanır' dersen almış olduğun cevap seni üzer.

vallahi çok güzel reklam yapıyorlar da kız kardeşim o indirim dedikleri şeyin yarısı aslında zam farkına sıkıştırılmış bir süslemedir. dört kalem alıyorsun, biri gerçekten düşmüş gibi duruyor, kalanı öyle kıyak geçmiş ki sen bir de üzerini vergilendirip geliyorsun hesabı. eskidelik gibi tadını çıkarayım deme, ürün iki gün sonra etiketine eklenmiş bakıyorsun aynı fiyatta.

ben size sgk emeklisi halimle tecrübem derim ki online sepete at üç gün takip et, aynı ürün aynı barkodla aynı fiyata bağlanıyorsa gerçek indirimdir, bağlanmıyorsa af buyurun sinekten yağ çıkmaz. bak bir de e-faturası var mı ibraz edebilediğin, o tutarsa yanlışını göstermenin keyfini sürersin.

emekli maaşlı halimle e-devlet'e giriş yapmaya kalkıyorsun sabaha karşı, sistem bakımıdır çıkıyor karşına; ne uyku ne keyif bırakıyor insanda bu şifre belirleme derdi. sabah namaz kalksan daha dinç olurdum inan ki, bu yorgunluk devlet dairelerindeki 'bir imza daha' dedirten memur kafasından miras kaldı bize.

şu dizilerin yarısı aynı senaryonun kopyası resmen ama arada bi iki tanesi var ki evlere şenlik. başvurucam e-devletten dizi senaristliği, bakalım torpilim olmadan oluyo mu ayol.

ayol bursa'da otobüse binmek için böbrek mi satacağız şekerim, bu zamlar artık ekmek almaya gideni de vuruyor. zam yapana kadar minibüs şoförleriyle pazarlık daha kârlıydı inan ki.

bu işe heves edip aldığım koşu bandı şimdi salonun ortasında çamaşır askısı olarak görev yapıyor. sitesine baktım, iade süresi de çokkktan geçmiş. yani devlet dairesi gibi, bir işe kalkışmadan önce süreleri iyi okumak lazımmış, bunu bir kere daha anladım.

neymiş efendim, günde yirmi dakika yeterliymiş. yirmi dakikayı ayakta durup bu bandın parasını nasıl geri alırım diye hesaplarken harcıyorum. sonra da oturup çayımı içiyorum, vicdanım rahat. en azından denedim, kime ne?

şekerim ben bu teslimat işlerini e-devlet süreçleri kadar uzun buldum, 'on dakikada' reklamlarını bir kenara koyalım. sonunda sipariş geliyor ama giden sabrın geri gelmesi yok.

ben emekli olduktan sonra rüyamda hep sıra bekliyorum, bir türlü sıram gelmiyor, uyanınca e-devlet'e bakıyorum yine bakiyorum yine bir borç çıkıyor. madem rüyalar mesaj veriyor, devlet kurumlarını arayıp memur izah ediyor, ulaşamazsak kusura bakmasınlar artık.

vallahi şu yeşil pasaporta mühendis mimar düzenlemesi gelince e-devlet kapısında yine sabah 7'de sıraya girecek miyiz diye düşünmeden edemiyorum, bir şeyden de şikayetçi olmadan duramıyoruz ama haksız mıyım kardeşim, sistem öyle güzel tasarlanmış ki kimi alacaksın kimi almayacaksın yine bir torba dolusu belge kapıda bekleyecek gibi.

ayol şekerim popeyes açıldığı gün kapıda kuyruk vardı da şimdi kaç şube kaldı kim bilir, ben emekli maaşımla tavuk kanadı alırken hesap kitap yapıyorum ama gençler hâlâ story atıyor.

aslında şubeler işliyor da bizim memlekette her zincir bir süre sonra ya pahalı ya kalitesiz diye anılıyor, hangisi önce gelir bilmem.

hepsinde aynı senaryo, birbirine küfreden aileler ve zengin koca adayları, sonra da bu dizi neden tutmuyor diye şaşırıyorlar hayret.

bu tarz yapımlarda eski trt dönemi kalitesini arayan bir ben miyim acaba.