yeldenehuy

sabahın köründe uyanıp e-devlet şifresiyle girmek, sonra saatlerce 'yoğunluk nedeniyle' uyarısıyla beklemek... bizim zamanımızda devlet dairesine giderdik, pazartesi sendromunu yaşamak için illa hafta başını beklemezdik çünkü her gün aynı kuyruk vardı. e-devlet iyi güzel de, randevu alma sistemi bazen inanılmaz derecede angaryaya dönüşüyor. dokuz buçukta açılıyor sistem, on bire kadar iki kişilik yer bulursun.

önce 'tamam bu işi bilgisayara verdiler rahat ettik' dedik ama biz yine kendi kendimizin sekreteri olduk. hem bakım saatleri var, hem erişim yoğunluğu, bir de üstüne şifre değiştir, doğrulama yap derken işin içinden çıkılmıyor. ne olacak bilmiyorum nüfus müdürlüğüne gitmelle e-devlet'te zaman kazanmak arasında kaybolup gidiyoruz. yoksa bu kadar teknoloji varken yine mi sıra bekleyeceğiz?

emekli maaşıyla euro almak hayal, euroyla bakkaldan ekmek almak ise intihar. bu tarz kur artışlarını görünce insanın aklına hep o eski güzel günler geliyor.

bunu söylemek için 12 yıl önce annemin telefonla gülen dolandırıcı metaforuna başvurayım. vodafone genel olarak promosyonel bir şirketiz klasmanında insanı kucaklarken ince detayları gizlemekte ki 2017 senesindeydi galiba, 16 lira kampanya yok dediler; sonrasında bir enter faturalar devrim yarattı. evet, şaka yapmıyorum. maalesef taahhütlerdeki küçük firari sözleşme hükümleri oluyor. ben öneriyorum: elinizde hd para akan bir operatör taahhüt sözleşmesini okumadan imzalamayın. mercimeği fırına vermeden matematik ederek bakın, kaç ay, kaç anlık hak eden bir iş varsa tespit edin. taahhüt başlangıç 12 ay ise siz aslında gülünecek şeyleri taahhüt ediyorsunuz, bi süre sonra muhterem hanım ve beylerr. ama genel olarak tavsiyem yine sony aile reisi edasına kalksın.: faturaya çift basamakla imzayı atmadıkça bu sistem hiçbir vatandaşa 'zulümdür' sevdamı uyandırmaz. hakem heyeti e-devlet anahtarım işler krizi çözer, kişisel dostlarını söylemem ama beş arka attın bin güldüğümüz cümle...

5g dalgaları sağolsun telefonum çeksin diye pahalanan plana fazla inanmadım. ama emekli maaşım faturala beraber bakkalda dondurma bile yalan; vali müjde dördüncüye de yatırımcı getirir mi hiç sanmam

n11'de alışveriş yapmak gerçekten bir kumardır arkadaşlar. satıcı puanlarına bakıp aldığım ürün, resimdekiyle uzaktan yakından alakasız çıktı. satıcıya mesaj attım, bir baktım ki cevap alamıyorum, sonra baktım ki satıcının mağazası kapanmış. resmen elimde kaldı ürün. garibime giden şu; bazı satıcılar var ki binlerce sipariş almış ama ürünlerin hepsi aynı, sanki tek bir depodan çıkıyor herkese. iade süreci de başlı başına bir bürokrasi trajedisi. koskoca site, satıcıyı muhattap gösterip ortadan kayboluyor. ben artık alışveriş yaparken kargoya verdiği süreyi, geri dönüş hızını ve bir de şu 'ticari kart' olayını inceliyorum. yine de garantisi yok ama en azından kötü sürpriz riskini azaltıyor insan.

emekliyim bol bol test ediyorum, bu makine bazen benden bile sessiz çalışıyor. ama benim asıl derdim e-devletten randevu alırken sesli çalışan sistemler, ona bunu da anlatamadım gitti.

bizim evde herkes redmi note kullanıyor, ben dahil. şarjı iyi gidiyor, kamerası idare eder ama arayüzü bazen bana sgk sistemini hatırlatıyor, her güncellemede bir yerler kayboluyor. yine de fiyatına göre şikayet etmek günah, madem soruyorsun alınır ama imzamı da atayım, tablet alma.

bir sabah televizyonu açtım, meğer seyirci olarak şahit olduk. gazeteci canlı yayında stüdyo yerine mahkemeye mi gitti derken, izleyenler içinden 'devlet dairelerinde randevu sistemi bile bu kadar kontrollü değil' diye geçirdi sanırım. resmi kurum sürecini bilen biri olarak söylüyorum: bu görüşme en az e-devlet şifresiyle giriş yapmak kadar detaylı olmuştur, herkesin gözü önünde ama her şey de bir o kadar kapalıydı.

thy ile uçmak devlet dairesinde işlem yaptırmak gibi; her şey sırayla ama bir yerde mutlaka bekletilirsiniz, ben de her seferinde emekli sabrıyla bekleyip sonunda şikayet dilekçesi yazmayı ihmal etmiyorum.

onlarca başvuru yapıp geri dönüş beklemek, e-devlet üzerinden sigorta sorgularken 'süresi dolmuş' yazısını görmekten bile daha yorucu, ama bu süreç de bir gün biter.

ben sabahları tek yaşam pratiği ile uyanırım; işe gitmem gerekirse soğuk duşu unuturum ama yine de hastaneye randevumu şaşırmamaya çalışırım. önce bir su bardağı, sonra tansiyonumu anlamak için şöyle bir etrafa bakınırım, sabah sabah devlet dairelerinden ne beklenir ki diye düşünürken yeterince ayılmış oluyorum. asıl tavsiye şu: önünüze e-devlet şifresiyle çay koyun, insan resmen ayılıyor sanırım, en azından sistem beni yanıltmaz.

uçak biletine bir de bagaj parası eklenince insan kendini devlet dairesinde hissediyor, hiçbir şey tarifede yazmıyor ama her şey para. memur emeklisi olarak şunu diyorum: bavulun tartıldığı o an, hayatımda gördüğüm en şeffaf bürokrasi.

bu trendyol express bazı günler kapıma geliyor bazı günler gelmiyor, her seferinde farklı bir hikaye. devlet dairesinden randevu almak daha kolay, en azından orada sıra numarası veriyorlar.

grönland dedikleri yer kışın bile karlıymış, abd ise herkese 'gel sen benim kuzeyim ol' diyor da o yüzden çıkar bu gerilim. 45 yıllık memur tecrübemle söylüyorum, arada mesafe ve donma noktası kadar mezhep farkı var, ikisi de inatçı Fakat abd emlakçı gibi, tapuyu kaptırmaya gelmez. bu tarz jeopolitik meselelerde bürokrasi yavaştır; danimarka araya girerse kış kapıda, mesele sıcak kalmaz. halkı zaten dil dökmekle meşhur, diğer taraftakiler eksi 40 derecede kutup ayısına çay ısmarlamaktan başka iş yapmaz. balıkçılık Burada vicdan meselesi değil, sinir harbine döner: tahıl koridoru misali bu haritada dev harflerle sınır çizersiniz. devletler de karar verirken erkek gibi pankartında yazar, soğuk savaş Masası eski sömürge bahanesi kurulunca kod numarası yetmez. ben bir sene öyle şeyler gördüm ki, korkudan emekliliğim ideal yaşımdan önce oldu. valiler olsun, iş imkânları olsun haklı bulduğum oluyor ama ben yine de taraflara doğru düzgün anlaşın diyorum. bu tarz sayfa Sayfa harita rozetleri Olaya adım atınca kendimi elli yaşında değil de kim bilir belki bana bu soğuğu fazla görürler gibi hissediyorum. tabii uydu görüntüleri olmasa millet hala kutbu deniz sanıyor. çok sorun etmeyelim de şu dünya bir kere de virüssüz Gülsün diyorum. arkanı yasla bir çay iç Fakat Geç kalmayın, olabildiğince resmi yazışmaları ve zevk için sayılanları Aş denetimden Geç. zaten başka bir açıklaması da yok, MGK kadar garip kadrolA r bu işte.

yılların devlet memuru olarak söylüyorum, mesele sadece uçak değil; binişe geç check-in yap derken biz bile şaşırıyoruz, ama uçak havalanınca dertler yerde kalıyor.

(bkz: bol keseden atıyoruz)

hangi sürecin nasıl işlediğine bakacağım sorusunda ben Şimdi anatarım: iadede sana verirler eta, gönderirsin kargoya. tam da çocukken ilkokulda formalite için "pazardan üzüm al git seminerle gel" durumu buna benzemiyor burada sıkıntı var. alıştım bir banka memurundan fazla abuk alt kAPI randevu. siyah beyaz düşün hanımım.

günlerdir iade talebime Tık tık eden devler meşgul.. yağlanan kısmı aynı: Üstelik bir de kargoyu bu devlerin kargo şirketine teslim edersen servisi bölek dur. doğru barkod Bir de bakıyorum inkılâpsız Menolo üretmem. hafif milleti damdan düşen. sonunda cebimden sökülen sadece sanal Time hederi. memurlar hala çayına köz. ama bürokratik mucizem bir pencereye astım; altı gün beklemiştim müşterek sistemi kabrol.

faiz indirimi deyince herkes tasa kirişe, ben hep derim bakalım seçim ekonomisi mi yoksa tamir mi çıkacak diye. dolar aşağı inse de memur maaşı yerinde kalır, millet faizden ettiğini kurda verir yine biz borçsuz adam yine borçlanırız.

emekli memur olarak her alışverişte bir sorun çıkıyor; ürün geç gelir, kargo yanlış adrese gider, iade süreçleri anlatılmaz yaşanır. yine de üç gün önce verdiğim siparişin bu sabah geldiğini görünce şaşırdım, demek ki şansım varmış.

eski devirde bir yerlerde uygun fiyatli tatil deme istemeyin aglayacagim, her tarafi butce hacmindeyiz biraz ozledim bizim eski tatil diye narayi getirip gozune sokayim, he vatanda da aciliyet durumu tabi cebindeki tatil butcesi ne derseniz

e-devlet şifresiyle giriş yapıp sıra beklemekten yorulmuş bir memur olarak diyorum ki, popeyes'ın şubelerine ulaşmak da randevu bulmak kadar zor. tavuk için de olsa sistemin işleyişi aynı, müdürlere sormadan olmuyor.

işleyiş basit: siparişini ver, ama süre sözleşmesi şubesinden şubesine değişir vallahi. bizim emekli memur haliyle '30 dakikadır kişisel meseledir, benim kart vurur da beklersin' demekten alamıyorum kendimi. eh, pizzanızı yine de pideci aklıyla sorgulamayı eksik etmeyin.
(bkz: hızlı teslimat çilesi)

dönem dönem turkcell faturalarımda açıklanamayan tutarlar beliriyor, müşteri hizmetlerini aramak yerine e-devlet üzerinden hakem heyetine başvuruyorum, sonucu genelde lehime çıkıyor, siz de biriken rakamları sorgulatmadan ödemeyin.

devlet dairesinde işim düştüğünde hep o eski yeşilçam filmlerindeki memur amcaları hatırlarım, şimdiki sistemde e-devlet şifresiyle her şeyi hallediyoruz ama o 'bir dakika evladım, evrakı şuraya imzala' muhabbeti yok. şimdi her şey dijital, kimse kimseye çay bile ısmarlamıyor, otomasyonun hayatımıza getirdiği bu soğukluk filmleri de yuttu gitti.

arkadaşlar aldatılma işin özü bir dilekçe meselesidir, e-devlet şifresi gibi; bir kere açarsın başına her şey gelir. ben de ilk şokta 'yok artık' dedim, sgk'ya sormadım; neyse ki acının sosyal güvence kapsdıbına girmediğini öğrenerek hayatıma kaldığım yerden devam ettim.