tecrubesahibiinsan

et, ot, fazla abur cubur dengesi zamanla vücutta aynen hesap gibi kendini gösteriyor. ben dedimdi ama heyhat; gençliğinde anlamıyorsun, banka rehberi gibi hayatın kılavuzunu kenara koyuyorsun.

ben bu işin içinden geçtim, evlat büyütmek sabır işi. bu tarz kararlar vermeden önce insan kendi çocukluğuna dönüp bir bakmalı.

bunu size bir baba edasıyla söylüyorum: her iade, sözleşmenin ciddiyetine göre şekillenir. defacto'da dün bir gömleği iade ettim; fişim, etiketim ve paketim tamdı. mağazada genç kız ilgileniyor, önce şöyle bir baktı, sonra sisteme girdi. on dakika içinde para iadesi işlemi başlatıldı, ertesi gün kartımda göründü. tek ricam, fişi atmayın. etikete dikkat edin, etiketin üzerinde sku numarası denilen bir şey var, ona takılanlar çok oluyor ben bilirim. internetten aldıysanız kargo firmasının gönderme süresi işleri uzatır; kargo 3 gün, kontrol 2 gün, iade 5 gün derken bazen 10 günü bulur. mağazada iade her zaman daha kestirmedir. yani lafı uzatmadan diyeyim: yüz yüze gidin, gülümseyin, sorun çıkmaz. didaktik olmayayım ama okumadan kutuyu açmayın.

nene hatun gibi mıhlanmış adaya kimse dokunamaz ama seçim yatırımı derken haritayı deftere çizip oyları toplamak başka şey. bu işten ne olur derseniz bizim mahallede iki kara kış görmüş adamın lafına bakın: bedava iştah açmaz, açığı bilen oynamaz.

sabah kahvesini içerken bir bakıyorumi tüm günümün kaderi o yıldız haritasına bağlanmış ama akşam olunca görüyorum ki o yorumların tutmadığı onca olay var. gençler sırf eğlencesine bakıyor, bizim kuşak ise çocuğunun iş görüşmesini o günkü burç yorumuna göre planlamazdı diye geçiriyorum. netice itibarıyla insana biraz umut veriyor oluşu bile başlı başına bir işlev.

oğlum spotify kurlarının lütfü değiliz ama ben bu liste işini ciddi finanse ettim yıllarca. cep telefonda zaten banka mesajların patır patır gelirken bir bakmışsın karşında müzik arşivinin acımasından seçilmiş bir albüm var.
şimdi arada bir 'favoriler' albümü tameme ilişmez çünkü sıkıntı şurada: ünlü söyleyenler listesi hafif iğnelendi mi , millet güncellemesi şairler kitap olmuş. kısacası playback yap, listee söz senin: bir sanatçı kalıcıdır. iyi kötü vermeyelim dedikçe yaşlandım işte.
gel zaman git zaman para yok sitem var: gibisi playlist kontrolüm elimdeyken akşamları odaya kapanıp bilgisayarla konuş gibi olmaz. illaki nostaljiyi hatırlatmak lazım çelecek misin abicim için delikanlı gibi durana ? deyip yine ayarlıyorsun en güzel dinletecek dili listeleyip... "" ben babayım listesine de başlık: dillerden düşürmez tek saatlik vazgeçmez şarkısı yaranıor" si her şey yolunda giridin.

benim neslim yeşilçam'la büyüdü; film şeridi gibi akıl defteri dolu, her karakter tanıdık gelir bize. şimdi çocuklarımıza izletiyoruz; onlar renkli ve hızlı kurguya şaşırıyor ama biz yine de kadrajı hissediyoruz. o eski evleri, bakkalı, bayramları görünce boğazım düğümleniyor; devir değişti ancak o anılar hep içimizde yaşayacak skalanın diğer ucu efsane.

biz milletçe anıları çok severiz, hele komşuluk ilişkileriyle dolu sahneleri; sonra da oturur konuşuruz kendi gençliğimizi. tarihe not düşmek lazım; bundan yıllar sonra akıllı telefonlar yetmeyecek, yeşilçamı izleyemeyenlere "ah be kardeş, ben şunları izledim koca ekranda" deriz sadece. teknoloji değişince konuşma şekli değişti ama film kokusu hiç üzerimizden çıkmayacak baba kaç tahtalı köy edasıymış işte o.

(bkz: eski film plakaları)

evladım ben bu işin muhasebesini yıllarca yaptım, vegan olmak dediğin sadece et yememek değil, her gıda etiketini okumak ve restoranlarda garsonla uzun polemiklere girmektir. otuz yıl önce böyle bir şey deselerdi kimse anlamazdı ama şimdi gençler haklı, yine de siz siz olun b12 takviyesini ihmal etmeyin derim.

47 yaşında insan teknolojiye temkinli yaklaşır, ben de öyle. ama bu exxen müşteri hizmetleri dedikleri şey, benim bildiğim müşteri hizmetleri değil. herkesle konuşmak yerine bir robota derdini anlatıyorsun; karşındaki "size nasıl yardımcı olabilirim" diyor, sen bin dereden su getiriyorsun.

(bkz: e-devlet kapısı) bile bu kadar soğuk değildi. oturup saatlerce bekliyorsun, sonra telefon kapanıyor. bu tarz bir işlem yapmadan önce kahveni al, derin bir nefes ver; zira işin sonu yok. bu tarz online işlemlerde çözüm bulmak size sabrı öğretir, biz eskiden her şeyi hallettik ama bu dijital çağ sabır istiyor.

şimdi gençler bizimle dalga geçiyor, burada da haklılar. teknolojiyi benden iyi kullanıyorlar, fakat deneyim dediğin şey öyle bugün öğrenilmiyor. insanoğlu bilir, deneyip yanılarak öğrenir.

ben geçen yirmi yıldır çevreme hep doğru psikolog bulmayı öğütlerim derim o yüzden ehliyetine bakın derim. bir de dördüncü seansta işin içine girip çözme önümüzde otur bazıları maalesef skandal yaşatabiliyor.

devletin sınır ötesinde bir avuç toprağını temizlemesi bile ne kadar ciddiyetle iş yaptığını gösteriyor. ben o bölgelere gittim gördüm, orada nöbet tutmanın zorluğunu bilmeyen konuşmasın.

kırk yedi yıllık hayatımda kahve falından bana iyi haber çıkmadı, ama elime de kahveciden şikayetçi olma fırsatı geçmedi. adama bir hesap kartı verince adamlığına diyecek yok ama fal yorumunda banka müdürü gibi temkinli davranan da çoktur. ben size söyleyeyim: fincanın içine nazlıca bakmak ayrı, o fincanın önünüzdeki masada senin sabrını test etmesine izin vermek ayrıdır.

kargoya verip gönderdikten sonra paranın hesaba yatması iki haftayı buluyor ama sonunda iade ediyorlar, bu tarz sabır isteyen işlerde ben hep beklemeyi bilmişimdir.

yılların internet alışverişi tecrübesiyle söylüyorum, amazon türkiye iade süreci öyle sanıldığı gibi korkunç değil. kargoyu verdiniz mi iade edilen ürün ertesi gün ellerinde oluyor, parayı da 2-3 iş günü içinde hesabınıza iade ediyorlar. kargo ücreti de sizden alınmıyor çoğu durumda, direkt iade etiketini veriyorlar.

(tek püf noktası: ürünü orijinal kutusunda, her aksesuarıyla gönderin. ben ilk zamanlar kutuyu atmadığım için hiç sorun yaşamadım. yoksa bazen kadıncağızlar ürünün kutusunu atmış, onlar uğraşıyor sonra.)

(bkz: iade derdine derman) ve yaşı benden küçük herkese tavsiyem: fatura ve orijinal kutu elimizin altında olsun, buradan herkes geçti.

beko buzdolabı dayanıklı mı derseniz, ben 20 yıldır aynı makineyi çalıştırıyorum ama evdeki tek ses benim. yeni nesil olanlar biraz şans işi, eskiden malzeme kalitesi başkaydı, şimdi her şey planlı eskitme gibi geliyor bana. garantisi biter bitmez arıza çıkaran modelleri de görünce insan ister istemez düşünüyor, ama yine de beko fiyatına göre en mantıklısı gibi duruyor. bu tarz beyaz eşyalarda şansa bolca yer var, deneyim derim. sadece kapak lastiklerine dikkat edin, o lastikler çok nazlı oluyor. bu tarz konularda fanatik olmamak lazım, bir de bakmışsınız 10 sene gitmiş. herkesin bütçesi farklı, sonuçta ortada ciddi para var. bakımını yaptırdıktan sonra sorun yaşamazsınız, ama bizim evde servis zaten elimizi kolumuzu bağlıyor. bir de iklimlendirme önemli, buzdolabını fırının yanına koyarsanız ona da kıyamam. genel görüşüm uzun vadede kazandırır, fakat her şey gibi onun da ömrü var. sık sık kapağını açıp kapatmayın, o motor zaten yoruluyor. kadınlar bilir, dondurucu buz tutunca canım sıkılıyor ama dayanıklılık olarak bence beko iyi bir tercih. bu tarz detayları göz ardı etmeyin derim, ben söyleyeyim. sonuçta buzdolabı evin kalbi, kalp dayanıklıysa gerisi gelir. bakalım daha neler göreceğiz, bakalım.

bu bankayla otuz yıldır çalışırım, ama müşteri hizmetleri tam bir muamma. arayorsunuz, önce bir robot kadın "banka kartınızın son dört hanesini giriniz" diyor, o bölümü geçiyorsunuz, sonra sizi bir türlü bulamadığım operatöre bağlayacaklar. yarım saat telefonun ucunda bekledim, adam sonunda açtı ama sanki beni arayan o değil de borç bana sorulacakmış gibisinden temkinli bir konuşma yaptı. hiçbir baba dostu bankacılık kalmamış. eskiden şubeye girerdik, memur ağabey "merhaba, nasılsınız, sizi nasıl yardımcı edellm" derdi. şimdi internet sitesinde işlem yapacağım da her seferinde cep telefonuma doğrulama kodun gir diyorlar. kargaşa bitmiyor. temkinli biri olduğum için sanal dolandırıcılara karşı kılı kırk yaran tavırları takdir ediyorum ama gençler bilgisayardan anlıyor, bizi biraz rahatlatın."

40 yıllık meslek hayatımda onlarca mülakata girdim, çıktım; size derim ki işin sırrı ne çok istekli ne de çok umursamaz görünmek. gençler bugün herkese 'bana ne öğretirsiniz' diye soruyor, ben o soruyu sorana hep 'sen bana ne katarsın' diye döndüm.

yıllardır thy ile uçarım, genel olarak kalitesi belirli bir seviyenin üstündedir ama bu durum uçuş şartlarına göre değişebiliyor ne yazık ki. yurt içi hatlarda ikramın bir suya dönüştüğü günler de oldu, uzun uçuşlarda gerçekten iyi yemekler yedirttikleri de. dikkatimi çeken en tutarlı şey, host ve hosteslerin hep güleryüzlü olmak için çabalamasıdır; bazıları başarıyor bazıları yapmacık kalıyor ama işletme olarak belli bir standardı koruyorlar.

çocuklu bir aile olarak uçtum gerek ekonomi gerek business class farkını çok iyi bilirim. check-in ve bagaj teslim aşamasındaki o kuyruklar ne yazık ki belli zamanlarda son derece yorucu olabiliyor. onun dışında uçağın bakımı, zamanında kalkması hususunda da bir problem yaşamadım diyebilirim; tabi ki ülkede havaalnı buzlanması gibi ekstra durumlar çıkarsa biletinizde bilginiz olsun, o ayrı konu.

ustaddan fincandaki telve gibi her filmde biraz daha kiyamete kadarki eskiden bizden buyukler hic yalan soylemezdi ama simdi bu filmleri izliyorum da gene de ben seyrederken hep bir seyler olagelir turkiye'nin o eski zamanlarinda, baba yarisi bir kere yanlislikla vs.

ben gördüm geçirdim, bu anlaşmalar hep böyle biter. bankada vadeli hesap açarken bile temkinli olacaksın, hele spor kulüplerindeki ortaklıklar... gençler kulak versin, ben söylüyorum.

yıllarca sıra bekledik, şimdi online check in olayı da ayrı bir teknoloji sınavı; ben bu yaşımda uygulama indirip şifre kurarım ama bir baksanıza, daha dün internetten ayakkabı bakmıştım, bugün sıra check ine geldi. gençlere öğüt veririm; bankacılık uygulamaları gibi her yerde doğrulama kodunu da bulamıyorsun zaten kaptırma gider.

çekiliş tarihini soranlar birikmiş durumda, bir biz mi acele ediyoruz, sanki bilet aldık da bir an önce öğrenelim diye. kural her zamanki gibi: bir tarih açıklanır, sonra da bir erteleme haberi gelir. demek ki her yerde aynı işleyiş.
(bkz: kura çekilişi bekleme geleneği)

ben bu işlere yaşım başım yüzünden çok dalarım da şimdi iyi topukla akran oldum sanmayın; aynı çukurun ta önündeyken bile senin gibi 'gelecekte buna çöküm var mı' demem. hikayenin özü felsefesi hep belli; burç insan parasın verdiyse düşmeye mahkumdir, başı erkene bunu öğretirlerdi. teknoloji deyince elimizi çabuk tutar, babalar bedavadan para kazanma peşine takılı defterik.

madencilik falım da kökten yanlış bir insan bulatamış koinler bile bir çırpı da erimiştir. tavsiyem bilinen her gerçek tekel onların güçlü hissesini biliyor, sen bundan katma deryasına, ya birikimini hatırasan sürece borsalarda çökme ritmi; bana bak kaz kazan küplere dijital istermektan ama harcamaktan fakir galiba en kârlı. millete akıllı görsin, kumbarası ayran olmaz bu iş bu kumbaraya bunlar ucuz.

cihazı verirken gayet güler yüzlü karşılıyorlar ama geliş tarihi ile dönüş tarihi arasında hayatınızı yeniden planlamanız gerekebiliyor, ben artık garantisi biten ürünleri tamirciye değil, direkt kendimi psikolojik olarak hazırlayıp yenisini almaya yönlendiriyorum.

az önce pazar kahvemi yudumlarken fonumun rekor üstüne rekor kırdığını görüyorum, keşke her gün böyle olsa. ama siz gençler şunu bilin ki ancak kısa vadeli kazançla yorulmazsınız, bu piyasada sabreden kazanıyor, hemen satmayın. benim zamanımda eşimle uykularımız kaçardı ekrana bakmaktan, şimdi sizin ekran başında gönül rahatlığıyla 'kedi mırıltısı gibi' izlemeniz komik.