üniversite sınavı kaygısı

bazı gençler yatıp kalkıp sınav diye üzülüyor. bakın ben 47 yıllık hayatımda, babacan tecrübemle söylüyorum: stresin yüzde cikseni sınavda kahve mi içsem ösym'nin sorusunun altında mı ezilsem kafa karışıklığından geliyor. sınav öncesine kadar çektiğiniz kopya korkuları insanı bitirir, onun yerine düz hesap mantık. altı üstü bir test, iş bankasında iki dakikalık emekli maaş bağlama kodundan karmaşık değil emin olun. ( (bkz: kara kara düşünen takımı)) ben sizin yerinizde olsam şu sınava kadar düzen ama düzen, tekrardan yılma, bir de para cüzdanınızı değil dijital bankaya güvenin. ( (bkz: hayat sadece testten ibaret değil))

bu kaygıyı iyi bilirim, ben de o yollardan geçtim. evlatlarıma da hep derim: 'sınav hayatın sonu değil, sadece bir basamak.' ama tabii gençler haklı, bu sistem insanı gerçekten yiyip bitiriyor. teknoloji bankacılığında gördüm ben bu işin psikolojisini; rekabet insanı öyle bir sıkıştırıyor ki nefes alamaz oluyorsun. önemli olan elinden geleni yapmak ve sonra gerisini akışına bırakmak. sonuçta iyi bir üniversite iyi bir insan olmanın garantisi değil. rahat olun, bu da geçer.