olümden sonra ne var sorunsalı

bu işi çok kurcalıyorum ama herkes yakınındakilere Allah rahmet eylesin diyip geçiyor, içten içe kimsenin gerçek bilgisi yok gibi, kimsesizlik hissettiriyor. ben kendi kendime diyorum ki, mobbing yediğimiz iş toplantısında olduğu gibi belki de hiçbir yokluk yaşanmıyor ama yine de insan karanlık odada yalnız kalmamayı dilemek istiyor, değil mi? belki en güzeli, yakınlarını hayırla anmak, gerisini zamana bırakmak, zira bugün bile buruk bir kahve içerken keşkelerini vicdanının süzgecinden geçiriyorsun. ne kadar bilirsek bilmeyelim, ölüm sonrası hesabı en çok, burada unuttuklarımıza dair vedalaşamamanın hüznüyle örülüyor gibi, derin ama netameli bir konu.