• bugün (180)
  1. erkeklerdeki cinsel arzu, en basit öldürme eylemi ile birebir ilişkilidir. elbette burada gerçek bir öldürme yok.

    bir erkek bir kadınla tanıştığında, henüz içinde hiçbir arzu ya da tutku yoktur. bu tanışma erkekte bir arzu yaratır. kadının varlığı, eğer erkeğe hitap ediyorsa, arzunun başlaması için yeterlidir.

    iletişim ilerledikçe erkekteki arzu da kadının sıcak ama aynı zamanda ulaşılamaz tutumlarıyla tetiklenir. bir noktadan sonra, erkeğin bilinçaltı kadına takıntılı hale gelecektir. burada belli bir olgunluğua ulaşan arzudan bahsediyoruz.

    daha ileriki süreçlerde, kadın ile erkeğin ilişkisi aynı şekilde devam ettiği koşullarda erkekteki arzu taşmaya başlar. kadının aynı şekilde sıcak, samimi ve ulaşılmaz, kontrol edilemez, baştan çıkarıcı ve umut verici tutumları, erkeğin arzusunun bir noktada kontrol edilemez hale getirir.

    işte film burada başlar. buraya kadar aslında ortada bir cinsellik yoktur. her şey bir iletişimin konusudur. ya da duygusal olaylar vardır, hisler vardır. ama arzu artık yadsınamayacak noktaya geldiğinde, erkek bu arzuyu kontrol edemez. yönetmez ve onu başka bir alana da yönlendiremez. arzu kadına yönelik olsa da temelde bir nesnesi yoktur. kadının varoluşu erkekten bağımsız ve kuşatılamazdır. kadın da erkek gibi bir öznedir. temelde erkeğin arzusu metafiziksel olarak kadının varlığını kendisi için almak, kendisine bağlamak ve kendisinin kılmaktır. yani bütünüyle kadını kendisi için hapsetmek ve onun enerjisine, aurasına daha yakından sahip olmak, onu kaybetmek konusunda bir kaygı yaşamamaktır. ama teknik olarak bunun bir sonu yok. yani bu çaba sonuçta sizi bir yere götürmez. ve sonunda bir şeye de ulaşamazsınız.

    kadının var oluşu, tutumu ve tavrı sizi etkilemiştir. ve sizi etkileyen bu "nesneyi" sahiplenmek ve size ait kılmak zorunda hissedersiniz. daha doğrusu, görünürdeki eğilim bu gibidir. ama bunun sonu da yok. aslında bunun sonu, çok daha vahşi bir karşı tarafı kendi bedeni içine sokma ya da karşı tarafı kendi ruhunun bir parçası yapma çabasıdır ki, bu da aslında sonuç vermeyecek bir obsesyonun sonucu olabilir.

    kısaca arzunun baskısı altında kalan erkek, kadını bir bütün olarak fiziksel dünyada elegeçirmenin, hapsetmenin ya da kadını kimyasal yönetmerle kendi bedenine karıştırmanın bir anlamı olmadığını bilir. yani bunlar bilinçdışı eğilimler olsa da, gerçek amacın yerini tutmaz.

    ama erkek arzudan dolayı büyük bir zorluk yaşamaya devam eder. bu arzuyu yok etmek için doğa erkeğe kadını cinsellikle elde etmeye yöneldirir. bilinçaltı bu cinsel ilişki deneyimini kadını öldürmek olarak kodlar. yani bilinçaltı bu yolla kadını öldürdüğünü, en azından ruhunun bir kısımını, erkeği etkileyen o özel tarafın bir kısımını öldürdüğünü varsayar.

    ve erkek kadını elde eder. burada tüm motivasyon cinsel ilişkiden sonra kadının artık eskisi kadar renkli, ulaşılmaz ve etkileyici olmayacağı düşüncesidir. böylece erkekteki arzu da yok olacaktır.

    kısaca, birinde arzu yaratırken, şunu görmek gerekiyor. karşı taraf bu arzuyu nasıl tatmin etmek isteyecek, ve bunun gerçekten işe yarayıp yaramayacağı kesin mi? ve finalde de, karşınızdaki kişi bu arzuyu asla tatmin etmenin bir yolu olmadığı anladığında arzunun kaybolması için sizi "öldürmeye" karar verebilir. yani cinsellik vasıtasıyla, sizi değişime zorlar. ruhen kısmen ölürsünüz ve başka biri olursunuz.

    • **

    eğer birine elinizde değerli bir ürün gösterirseniz ve bunu tekrarlarsanız, karşınızdaki kişi o değerli ürüne arzu duymaya başlayabilir. ve bunu sizden satın almak isteyebilir. ona sahip olarak arzusunu tatmin etmek isteyecektir. peki ya arzunun kaynağı siz iseniz, o durumda karşı taraf ne yapacak?

    arzu çoğu zaman bir noktadan sonra insanlara çok büyük bir yük haline gelir. ve arzudan kurtulmak için arzu edileni yok etmek zorunda kalabilirsiniz çünkü bazı durumlarda arzuyu yok etmenin yolu, arzu edileni yok etmek ya da değişime zorlamaktır.
    tümünü göster
  2. neden erkekler kadınları obje olarak görmeyi istemiyorlar, ve onun yerine hemen hayatlarını adamak ve onlara bir sürü yatırım yapıp onlara bağlanmak istiyorlar?

    bu işte konunun özü. bu istek o kadar çok ki, evlenirse asla ona sadık kalamayacak, birkaç yıl sonra sorun çıkarması garanti kadınları bile yıllarca mutlu bir şekilde yaşacağı kadınlar olarak görüyorlar. bu algı bozulması neden?

    temeli şu. erkek, sevgili olarak göreceği, obje olarak kabul edeceği be orta vadeli bir ilişki yaşayacağı bir kadını temelde istemez. bu kadından korkar ve hatta hoşlanmaz. böyle bir kadın evrimsel olarak da ona korku verir. kötü kadındır çünkü evrimsel olarak. bağımsız ve hayasız, edepsiz kadındır. tehlikeli kadındır. onu yok edebilecek kadındır. yani hem onu kendine bağlayabilecek, hem de sonra onu terk ederek duygusal ve zihinsel olarak ağır hasarlar bırakabilecek kadındır. ya da cinsel olarak onu baştan çıkaracak, onu çılgınlar gibi kendine bağlayacak, sonra da yine onu zorlayacak ve hayatını kaydıracak kadındır.

    kısaca aslında erkekler her kadını evlenilecek kadın olarak görmek ister. hiçbir kadının "özgür ve asla evlenilemeyecek ve asla da evlenilmemesi gereken, hatta sevgili olarak bile orta vadeli bile düşünülmemesi gereken kadın olarak" görmek istemez. bu erkeklerin zayıf noktasıdır. ama şöyle düşünün, bir kadın var karşınızda 30 kişiden fazla insanla birlikte olmuş 100'lerce kez sevişmiş ve çok fazla ortam görüp geçirmiş. siz bu kadına çok masum ve içtenlikli duygularla bakıyorsunuz. ve gidip bir de evleniyorsunuz. ve bir sürü yatırım yapıyorsunuz. ve o kadının size ait olmasını bekliyorsunuz. o kadın bir süre sizin masumluğunuzdan dolayı size ait olabilir, size sadık olabilir, ama sizin masumiyetinizi sömürdüğünde, yani sizi öfkelendirip, üzüp, caınınızı acıtıp yavaş yavaş artık masumiyetinizi kaybettiğinizi görmeye başladığında artık sizden soğuyacaktır. artık sizden rahatsız da olmaya başlayacaktır. ve en iyi ihtimalle ayrılmak ister, en kötü ihtimalle de sizi ayrılmaya zorlar. ve sonuçta hayatınızı da o kadına ipoteklediğiniz için, ölene kadar o kadının sonraki sevgililerine de sponsor olursunuz. kadın sizi s*kip birakmış olur, üstüne de ölene kadar harçlık verir durursunuz. ve sizde yaratacağı yıkımlar da cabası.

    kısaca malesef gerçekçi olmak gerkeiyor. evlenilecek masum kadın azdır. özgür ve cinsel olarak aktif olmasa da, evlilikte sizi huzur verecek kadın çok daha azdır.

    siz evde huzur, konfor, keyif rahatlık ve sakinlik ararsınız. ama kadınlarn önemli bir çoğunlu sizinle savaşmak, mücadele etmek ve sizin eril enerjinizi, vahşi enerjisiniz görmek ve onunla yüz yüze gelmek isterler. kadınlar sizin "iyicil ve tatlı, şefkatli ve efendi" yüzünüzden çoğu zaman tiksineceklerdir. o yüzden sürekli sizi bir şekilde öfkeli, gergin, sorunlu ve çatışmalı hale sokmanın bir yolunu bulacaklardır.

    gelelim diğer meseleye. erkekler peki neden kendi içsel yaklaşımları sebebiyle kadınlarla sevgili olmak istemez, belirsiz bir kısa-orta vadeli cinsel ve ruhsal bağ kurmak istemez bunun yerine evlilik peşinde koşar?

    evet, yani bu pek görülen bir şey değil gibi aslında, ama bu görülmeseydi eğer hiçbir erkek evlenmezdi. sonuçta evlilik tamamen erkeklerin iradesiyle yürüyen bir şey. ve bu kadar evlilik olduğuna göre erkekler hala bazı kadınlarla sevgili olmak yerine evlenmeyi seçiyorlar.

    peki neden? işte burası asıl olayın final konusudur. erkek, kadın için sürekli bir emek vermek istemez. kadın için sürekli bir çatışma yaşamak istemez. kadın için sürekli bir "acaba beni bırakır mı, başkasını bulur mu, başkasına aşık olur mu, benden vazgeçer mi?" diye düşünmek istemez.

    yani erkek şunu ister, eve gelsin, kadın onu sevgiyle karşılasın, kadın zaten ona ait olsun. bir çatışma, savaş mücadele, elde etme uğraşı bir karizma ortaya koyma, meydan okuma, meydan okunmalar karşı doğru tepkileri verme... bunlarla uğraşmayı istemez. erkek, evinde huzur ve rahatlık arar. çünkü sevgili olmak, sürekli bir çatışma da demektir. sürekli bir karşılıklı test hali demektir. erkek ise, bundan yorulur. hatta çoğu bunu işkence olarak görür. yani kadını tavlamayı, kadını ikna etmeyi, kadında bir etki yaratmayı, kadında bir tutku ve arzu yaratmayı, kadında bir merak gizem, çekim yaratmayı. ve sonra da bunu sürdürmeyi. evet bu büyük bir işkencedir. özellikle çok görmüş geçişrmiş kadınlar üzerinde. yani özellikle modern kadınlar üzerinde bu büyük bir işkencedir. yani erkek belki bir kadınla ilk tanışıntığında çok karizmatik davranabilir, sonraki karşılaşmalarda da özel bir tutum ve çekicilik yaratabilir, etkileyici olabilir, farklı şekillerde zekasını, üstünlüğünü, değerini ortaya serebilir, iyi giyinebilir, güzel gülebilir, arkadaşları çerçevesinde özel bir tutum gösterebilir. ama bunları sürekli yapmak aşırı yorucu bir şey. erkek bunlarla uğraşmak istemez.

    erkek, tavladığı, elde ettiği, bir şekilde kendini beğendirğdiği kadını evine almak, evlenmek, ve onu sahiplenmek ve artık onun üzerinde bir kaygı taşımamak ister. artık o kadının yanında karizmatik, özel, değerli, yüksek biri değil tamamen kendisi olmak ve başka şeylerle de ilgilenebilmek ister. yani erkek, çok uzun süreler bir kadına sürekli kur yapmak istemez. bunu çok yorucu ve tüketici bulur. dahası bunu yapacak gücü ve yeterliliği de kendisinde bulmaz. orta vadede tüm taktikleri bittiğinde, kendi önemsizliğinin yani sınırlarının, basitliğinin ortaya çıkacağından korkar. bir an önce kadını eve kapatmak ve kendine ait kılmak ister.

    ama bu işte geçerli bir durum değil. malesef değil. çünkü o kadınlarla evlenseniz de, ev ortamında tamamen huzurlu çocuksu dağını ve alaksız biri olduğunuzda kadın bu durumdan çok hoşnutsız olacaktır. çünkü kadını siz tavladınız, etkilediiniz, ama o hikaye bitti. artık kadına sevdiğiniz bir ev hayvanınız gibi bakıyorsunuz, böyle özel değerli ve sahip olmak istediğiniz ama sahip olmadığınız biri gibi bakmıyorsunuz. kadına, nasılsa ona ait olan biri olarak bakıyorsunuz. ve bu kadını çok rahatsız edecektir. yani modern kadınların çoğunu.

    ve diğer konu da, erkekler, çocuken annesi ile huzurlu bir zaman dilimi yaşadılarda, bir süre sonra bundna sıkılırlar. yani annesi ile mutlak huzurlu keyifli ve tatmin dolu, neşeli ve rahat konforlu bir süre, yıllar geçirdikten sonra artık bundan baygınlık gelir ve hayatı keşfetmek yeni şeyler görmek istemeleri gerekir. bu sağlıklı durumdur. asıl amaçları artık dünyayı keşfetmek kendini keşfetmek, bir şeyler başarmak ve hayatta bir şeyler yapmaktır. kendi sınırlarını ve dünyanın sınırlarını görmek isterler. ve bulacağı sevgililer ise ona eşlik etmesi gereken insanlardır. normal bir erkeğin hayat amacı, yöneldiği şey dünyanın kendisi olması gerekir. arkadaşlarıyla enteltüel, sevgilileriyle ise cinsel ve ruhsal bir paylaşım yaşar ve yüzünü yine dünyaya döner.

    ama erkek eğer, annesiyle bu çok yakın ve çok keyifli ve çok güzel hayal gibi yılları yaşayamadıysa, yani çok huzurlu ve miskin olduğu her şeyi kelimenin tam anlamıyla mükememl hissetirdiği yılları yaşayamadıysa, ozaman bunu arayacaktır daima. yani sürekli kendine bunu yaşayatacak bir anne figürü arayacaktır. onu bulmak ve o huzuru, o keyfi, o rahatlığı ve o mutlak güzel tamamen pozitif hissiyatı yaşamak isteyecektir. sevgililerinde de aslında ilk aradığı şey cinsel/ruhsal yakınlık değil, yani enerjisel ya da tensel bağ değil, annesinde bulamadığı o aidiyet ve metafizik bağlanma olacaktır. aslında sevgililerini biraz taciz etme arzusu duyar bu erkekler. çünkü onlara sevgili gibi değil, erkek gibi değil, şehvetle değil tuhaf bir içsel sefkatle sokulurlar. ve onları tamamen sahiplenmeye yani ruhsal olarak sahiplenmeye çalışırlar. onları cinsel obje olarak değil, elegeçirilebilecek ruhsal bir kaynak olarak görürler. bu kadınları neredeyse her zaman rahatsız eder. kadınlar, hiçbir erkeğe annelik yapamazlar, hiçbir erkeği o kadar içselleştiremez ve ruhsal olarak metafizik olarak kabul edemezler. o kadar içli dışlı olamazlar.
    tümünü göster
  3. o zaman? bu kadınların hayat amaçları nedir? yani kendilerine uygun bir erkek olup hayatlarını ona adamayacaklarsa ve hastalıkta, sağlıkta, zorlukta o erkeğin yanında kalmayacaklarsa, "ne olursa olsun" kader birliği yapmayacaklarsa, kadının amacı nedir? kadının yönelimi nedir?

    elbette kadının yönelimi gönül eğlendirmek, orta vadeli olarak iyi vakit geçirmek ve bireysel kazanç elde etmektir. yani kendilerini bir erkeğe adamaya hazır olmayan ve asla hazır olamayacak kadınlar, aslında erkekleri obje olarak görmekte ve bir süre kullanma amacı gütmekteler.

    ama siz bu kadınlara obje olarak değil de, hayat arkadaşı ve kalıcı 40 yıl birlikte ne olursa olsun hayatı yaşacağınız partnerler olarak görmeye çalışırsanız, durduk yere bu kadınlar çok ciddi yatırımlar yaparsınız.

    sadece ekonomik olarak değil, duygusal yatırımlar aslında ekonomik yatırımlardan çok daha büyüktr. çünkü o kadınlar sizi aldattıklarında ya da o kadınlar aldatmasa bile sizi kıskandıracak tutumlar girmeye başladıklarında yani sosyal onay almak için daha geniş davranmaya ve alternatif dostluklar kurmaya başladıklarında, ya da sizde ayrılmak istediklerini söylediklerinde yıkılacaksınız. yani bunu kaldıramayacaksınız. bunu hazmedemeyeceksiniz. bunu ya aşamayacaksınız ya da bunu aşmanız 10 yıllar alacak.

    yapacağınız ekonomik yatırımları ve hatta ekonomik iptotekleri (Evlilik) gibi saymıyorum. bile. ekonomik şeyler ancak bir öfke yaratır. ama ruhsal bir bağ kurarsanız, bu durumda kendinizi suçlayacaksınız. ben bu kadına neden bu kadar bağlandım ve şimdi neden bu kadar kötüye kullanılmış hissediyorum diye.

    yani gidip genel evdeki bir işçi kadına bağlanırsanız o kadın her biriyle sevişitiğinde içiniz parçalanır. yanlış kişilere bağlanmamak zorundasınız.

    • **

    konuyu toparlayacak olursak, modern dünyada gittikçe artan bir hızda kadınlar asla "ne olursa olsun birlikteyiz, sonuna kadar" tarzı bir ilişkiye girmiyorlar. girmeyecekler. bunu kabul etmek zorundasınız. bu kadınların size obje gözüyle baktıkları gerçeğini doğrur. yani siz nasıl kadınları cinsel obje olarak ya da ruhsal bir sığınak olarak görüyorsanız, görebilirseniz, onlar da sizi ekonomik ve sosyal bir obje, fiziksel bir dayanak ve stabil bir zihin olarak görüyorlar. ama bunlar, geçicidir. orta vadelidir çoğu zaman. zora düştüğünüzde kadın gitmek isteyecektir, eğer gidiş yolları kapalıysa ya da siz duygusal olarak bunu engelliyorsanız o durumda kadın sizi kıskandıracak ve bunun normal olduğunu söylerek sizi ayrılmaya zorlayacktır.

    evet, belli bir yaşa kadar erkekler, obje olan kadınlar takılmak gönül eğlendirmek istiyor olabilirler. ya da belli bir yaştan sonra ise artık aile kurmak ve güvenli bir alan yaratmak isteyebilirler.

    bir kadını görüp beğenmiş olabilirsiniz. ve ona kadını ailenizin bir parçası olarak görmek istiyor olabilirsiniz. ama bu o kadının böyle biri olabileceği anldıbına gelmez. burada kadını da suçlamamak lazım. modern dünyada, çoğu insan artık ilgiye, alakaya ve dikkat çekmeye bağımlılar. yani tek bir kişiye bağlı ve kendini diğer insanlardan soyutlarak yaşamaya en uzak zamanlar. bu radikal dinlerde kadınların neden böyle örtünmek zorunda kaldığını anlamanız gerkeiyor. çünkü kadına açık giyinme hakkı tanındığında kadın bunu sonuna kadar kullanmak isteyecektir. ve zaman zaman işler kontrolden de çıkabilir.

    sonuç olarak, erkeklerin sosyal ortamlarda karşılaştığı kadınların neredeyse %80 pek evlenilmeye müsait kadınlar değildir. kadının illa açık bir hayat yaşaması gerekmez. daha birçok parametre var bu konuda. kadın eğer size ait olmayı reddediyorsa yine mutlu ve huzurlu olamazsınız, kadın sizinle sevişmekten keyif almıyorsa yine mutlu ve keyif verici bir ilişki yaşayamazsınız, kadın siz hastayken size şefkat ve merhamet duymuyorsa yine kolay bir ilişki yaşayamazsınız. modern kadın, malesef tam olarak kadın değil. kısmen kadın. evde eril tarafı da gayet güçlü ve hesap soran, meydan okuyan, açık gördü mü laf sokan, siz bir şey söylediğnizde üstünüze çıkan, sürekli tartışmaya giren, sürekli laf dalaşına giren, sürekli gerginlik çıkaran, sürekli ilgi isteyen, memnuniyetsiz ve içsel olarak mutsuz kadınlarla da hayat yaşanmaz.

    kısaca, modern dünyada, bir insanla evlenmek çok da rasyonel bir şey değil. hele bu kadar yakın olacağınız biriyle. bu kadar ekonomik ve zihinsel, ruhsal yatırım yapacğaınız biriyle.

    ve gelelim asıl meselelere. kadın size ait olacak demiştik.

    genelde erkeklerin hatası şudur. kadını manipüle ederek mutlak kendisine ait kılmak. kendisinin hale getirmeye çalışmak.

    insan, basit bir anlatımla iki temel parçadan oluşur. bilincinin, üst benliğinin, akıl ve sağ duyusunun yaklaşımları. ve bilinçaltının, derin duyguların, korkuların, derin arzuların ve içsel adalet duygusunun, içsel yönelimlerin kaynağı.

    şimdi bazı kadınlar sizi zihinsel ve bilinçsel olarak severler. onların karakteri böyledir. kendi kendilerine şöyle düşünürler aşağı yukarı "o iyi biri, ekonomik olarak da bana alan sağlıyor, yakışıklı ve bana saygı da duyuyor, gelecek vadediyor ve kötü bir yan da görmüyorum. ona ait olabilirim. onun olabilir."

    başka tip kadınlar ise şöyle düşüneceklerdir "bilmiyorum ama ona karşı içsel bir yakınlık hissediyorum, ona dair büyük bir sevgi var kalbimde, ona biraz borçlu da hissediyorum, onun olmak istiyorum, ona büyük bir yakınlık duygum var. onu kalbimde aşamıyorum beni kendine çekiyor ve ona bağlanmak istiyorum"

    şimdi burada iki farklı yönelim var. kadınlarda ikisinde biri olacaktır onlarla yakınlaştığınızda. ama ikisi birden olamaz. bunu unutmayın. ikisini aynı anda yaratmaya çalışacaksınız. ama ikisi aynı anda olamaz. bundan vazgeçmeniz gerekiyor. çünkü ikisi aynı anda olduğunda kadınlar rahatsız hissederler. tuzağa düşmüş ve size çok fazla ait olmuş ve kötüye kullanılıyor hissederler. yani bir kadına %100 sahip tüm bilinciyle, bilinçaltıyla, kalbiyle, duygularıyla, hisleriyle, sağ duyusuyla vs sahip olamazsınız. illa ki belli açılardan kadın sizi sorgulamak ve ait olmamak zorunda. yani %50 ait olacak, %50 de sizden bağımsız her şeyden ve herkesden bağımsız olacak.

    ama gelelim neden erkeklerin bu aslında evlenilmeye pek uygun olmayan yani evlenildiğinde ya ihanete uğrayacak ya da aşırı kıskandırılıp sonunda ayrılmak isteyecek ya kadının ayrılmak isteğine maruz kalacak ya da mutsuz bir evlilik yaşatacak kadınlara yanlış gözle bakıyor. ve evleiyorlar

    yani normal bir erkek, neden hatalı evlilikler yapıyor?

    norma bir erkeğin normade yapması gereken nedir? doğal olarak yani. ihtiyacı nedir? şudur. temelde cinsellik. ikincil olarak da ruhsal olarak sıcak bir ilişki. yani kadınlardaki ruhsal sıcaklık ile soğuk karanlık ve kasvetli hayatlarının biraz olsun sıcaklıkla ve tatlılıkla kırılması.

    erkeğin iki temel ihtiyacı bu bir ilişkide. ve normalde bir sevgiliden de bunları elde edebilir. yani illa evlenmesi ve kadına birçok açıdan yatırım yaparken geleceğini de iptotek altına alması gerkememesi lazım. tabi dini vs sosyal baskılar varsa o başka konu. ama bunları bir taraf bıraksak normal şartlarda bir erkek neden bir kadını obje olarak görmeyi reddeer, ve o kadını milyonlarca örneğe rağmen yine de evlenicek ve hayatı adanılacak kadın olarak görür?
    tümünü göster
  4. temelde 2 tip kadın vardır.

    tipler elbette birçok dala ayrılabilir. ama bunları iki ana dalda incelemek gerekir. ve bu iki dalı asla karıştırmamak zorundasınız.

    modern kadınların çoğu evlenilmeye, ciddi yatırım yapılmaya, duygusal olarak güvenli görülmeye, belli bir seviyenin üstünde güvenilmeye isteseler de layık olamazlar. bu kadınlar bağımlı gibidirler, ve birçok risk barındırırlar.

    genelde erkekler beğendiği kadınları diğer tip olan evlenilecek kadın statüsünde görmeye programlıdır. yani kadına ekonomik, duygusal ve zihinsel yatırım yapmak ve kadının hep ona ait olacağını düşünürler. ve dahası, kadının küçük çaplı ya da büyük çaplı olarak başka bir şeye, birine ihtiyacı olmayacağını varsayarlar. hastalıkta, sağlıkta, zorlukta, sıkıntıda vs kadının aynı şekilde erkeğe bağlı olacağına inanmak isterler. yani evlenilebiecek kadın olarak görürler.

    gidip bu kadınlarla yasal sözleşme yaparlar. bu kadınlara ait olurlar. elbette karşılıklı bir sadakat gösterilir. bu kadınlara göre hayatlarını şekillendirirler. kendinlerini değiştirirler. ama kadınların önemli bir çoğunluğu buna uygun değil. istese de uygun olamazlar. illa ki erkekten özel beklentilere girecekler, illa ki başka talipleri de olabilecek, illa ki sosyal olarak ilgi de çekmek isteyecekler. ya da daha geniş bir çerçevede yaşamak isteyecekler. ve erkek zora düştüğünde, bu her türlü zorluk olabilir, onu sorgulamaya başlayacaklar.

    • **

    kısaca siz bir kadınla tanışırsınız. ve o kadını cinsel bir obje olarak görmeyi reddetmek istersiniz. o kadın sizin için bir hayat arkadaşı ve kalıcı dost olabilmelidir. o kadına yatırım yapmak istersiniz. onun için hem ruhsal, hem zihinsel hem de ekonomik ciddi şeyler yaparken geleceğinizi de o kadın üzerinden ipotek altına alabileceğinizi düşünürsünüz.

    peki bunları ne için yapıyorsunuz? neden o kadını cinsel bir obje olarak görmüyorsunuz? neden sadece belirsiz bir süreliğine sevgili oluruz ve o benim üzerimden duygusal aitlik ihtiyacını, bağlanma ihtiyacını; ben de onun üzerinden cinsel ve ruhsal ihtiyaçlarımı karşılarım diye düşünmüyorsunuz? neden o kadının daima size sadık kalacağını ve daha fazlasını istemeyeceğini ve belli bir zaman sonra sizeden ayrılmak istemeyeceğini ve arkasına bakmadan gidemeyeceğini düşünüyorsunuz?

    arada çok büyük bir fark vardır. kadınlar, ya size gerçekten ait olmaya programlı olurlar. sizinle o yola girdikten sonra yolun sonuna kadar, çok absürt ve aşırı bir şey olmadıkça, olmadık ististai şeyler yaşanmadık, o yolda daima sizinle yürürler. sizin hayatınızın bir parçası olurlar, ya da kadınlar sizinle belli bir zaman geçirirler. yani aslında sizi kullanırlar. ekonomik, ruhsal ve hatta fiziksel varlığınızı.

    kadınları, hayatlarını size adayacak insanlar statüsüne koymak yapabileceğiniz genelde en büyük ve temel hatadır. kadınlar, çoğu zaman isteseler de hayatlarını size adayamazlar. yani hayat perspektifleri modern zamanda birçok kadının bu değildir olamaz.
    tümünü göster
  5. tanrı denilen şey, kişinin sınırlarıdır. kişi sınırlandıran düşünceler ve hissiyatlardır.

    kolunu biraz fazla çevirseniz ya da döndürürseniz, acımaya başlar. bu doğanın size verdiği "yapma" mesajıdır. vazgeç bundan, bu hatalı bir hareket. eğer fazla eğilirseniz ya da çok fazla koşarsanız da öyle. bunlar bedensel sınırlardır. doğa sizi sınırlar. insan bedenine yabancıdır, sınırlarını doğadan öğrenir.

    insanın zihninin ise kağıt üzerinde hiçbir sınır yoktur. en küçük bir limit yoktur çünkü zihin acımaz, ağrımaz ve yorulmaz da. ama buna da elbette sistemde bir limit ve sınırlandırma olması gerekiyordu. bu da tanrı inancı üzerinden gerçekleşir.

    siz doğumunuzdan itibaren size çizilen tüm sınırlar bir tanrı simulasyonu oluşturmanıza neden olur. ve bu simulasyon kendi içinde de büyümeye ve evrim geçirmeye devam eder.

    belli bir yaşa geldiğinizde, iradenizi elinize aldığınızda zihninizde çok ciddi sınırlandırmalar olduğunu görürsünüz. "bunu yapamam" "bu şekilde davranamam" "bu bana yakışmaz" "bu duruş beni kötü gösterir" "bu kibirdir" "bu beni iğrenç gösterir" "ben fakir olmalıyım zenginlik bana yakışmaz" "ben güçsüz görünmeli ve insanların acımalarıyla beslenmeliyim" "insanlar hakkında kötü düşünceler barındıramam"

    isnasiz her insanın zihninde bu konudalarda ciddi sınırlandırmalar ve engelle vardır. önemli birçoğu evdeki ortamda kişiye çizilmiş sınırlardır, diğer bir kısmı sosyal dünyada, televizyondan ya da etraftan edinilmiş düşünceler ya da ikazlardır.

    eğer zihninizdeki sınırlandırları aşmaya çalışırsanız bu tanrı önce sizinle alay eder, sizi değersiz ve basit gösterir. biraz daha ileri giderseniz sizi aşağılamaya ve küçümsemeye başlar. daha da ileri giderseniz size öfke gösterir. biraz daha aşırı uçlara giderseniz de size hak gerçeği söyler. yani sizin uç fikirlerinizi tamamen reddederek hak gerçeği zihninize kazır.

    bu hak gerçeğin zihninize kazınması "bayılmak" gibidir. eğer bedeninizin sınırlarını zorlarsanız ve koşmaya devam ederseniz, önce ayaklarınız ağrır, sonra ciğerleriniz zorlanır, sonra mideniz bulanır ve başınız dönmeye başlar. ve son çare olarak doğa, olaya el koyar ve sizi bayıltır ve cebren durdurur.

    aynı şekilde düşüncelerinizi radikalleştirirseniz de zihinsel simulayon tanrısı zihninizde darbe yapar ve sizi düşünemez hale getirir.

    • **

    bedensel konulara dönersek, insan çalışarak kolunu daha fazla bükmeyi öğrenebilir, çok daha fazla eğilebilir ya da saatlerce de koşabilir. yani aslında doğanın sınırlandırmaları, var olun koşullarınız içindir. çaba gösterir ve diretirseniz bedensel sınırları aşabilir ve ileri gidebilirsiniz.

    zihinsel konularda da durum aynı. zihinsel tanrılar sizi sınırlandırsalar da, üzerinde çalışarak bu sınırları kırarak ilerleyebilirsiniz.
    tümünü göster
  6. doğanın kendi dini vardır. ama bu dine dair çok az kesin yargıya varılabilir.

    bu dinin en bilinen kuralı kadınlardaki kızlık zarıdır. doğa, kadına sevişme bandrolü koymuştur. doğda çok az şey bu kadar açık ve net bir tavsiye/öğüt içerir.
  7. evet insanlar insanlık hakkında iyi şeyler söyledi. güzel temennilerde bulunuldu. ırçılık lanetledi. iyi olmak öğütlendi.

    ama acı gerçek malesef şudur. insanlar, hayvanlardan kat kat gereksiz ahmak ve zararlı bir türdür. geneli çoğu böyledir. size de tüm evrene de zarardır. en basiti, gider seçimlerde oy falan kullanırlar tüm dünyada. partinin bir önemi yok. yani zeka gerilikleri onları çok büyük kötülükler yapmaya teşvik eder insanlık için. kötü olanı desteklerler çünkü hem içleri zaten kötüdür hem de kötünün yalanlarına hemen kanarlar. iyi olandan da tiksinirler çoğu zaman.

    evet insanlar, düşündüğünüzden çok daha alt ve kötü bir türdür. hayvanların çoğu gerçekten yararlıdırlar. yani kediler köpekler balıklar kuşlar.. ya da diğer binlerce tür. hiçbir zararları olmadığı gibi kaynak da tüketmezler. ve insanlara doğaya ve birbirlerine de yararları olur. dostluk yaparlar. sevgi verirler. yakınlık gösterirler. insanların çoğunda bunların hiçbirini bulamazsınız. çünkü insanlar böcek türüdür. kanalizasyonda yaşayan iğrenç bakmaya katlanamyacağınız böceklerin evrimleşip dünyayı istila ettiğini düşünün.

    kısaca, insanlar hayvanlardan kat kat daha zararlı, ve çoğu yaşadığı sisteme en küçük katkısı bile olmayan varlıklardır. bu ırkçılık değil, tüm insanlar aşağı yukarı böyle. yani neredeyse tamamı böyledir. gerçekten güzel yani böceksi değil de melesi insan bulmak imkansıza yakındır. dünya zaten yaratılış şekli olarak buna pek izin vermez. akli olarak zarar görürler ve gerçeklikten çoğunlukla koparlar.

    burada meleksi derken iyi görünen ama aslında kötülere kölelik yapan ve kötüleri çıkarları için destekleyenlerden bahsetmiyorum. insan köle ahlaklıdır ve önemli bir çoğunluğu zalim ya da kötücül efendisine itaat etmeyi tatsız ama zorunlu bulur. bu köle ahlaklılar da aynı şekilde tamamen dünya/doğa/toplum için zarardır ve yaşadıkları yere en küçük bir hayırları da yoktur. bir kedi, köpek, koyun kadar faydaları dokunmaz yaşadıkları sisteme.

    o yüzden insanlara acımayı, merhamet etmeyi, empati yapmayı falan bırakmak gerekir. insan hiçbir zaman olmaması gereken bir türdü. bu mesele çok önceleri zaten kontrolden çıkmıştır.

    tüm bunlarla birlikte, hayatta kalmak için insanlarla muhatap olacaksınız. insan ırkı maalesef budur. ona kutsiyet atayanlar gidip bir böceğe kutsiyet atasınlar ve evlerindeki böcekleri öylece bıraksınlar ki gezsinler. böyle bir şey yok.
    tümünü göster
  8. eğer çekici güzel bağımsız karizmatik ulaşılmaz(köleleştirilmemiş), değerli ve mutlu hissetmiyorsanız birileri kesin olarak sizin beyninizi yıkamıştır. daha önce ait olduğunuz birileri. size bunları yasaklamıştır. kötü göründüğünüzü ve yapmamanızı zihinize kazımıştır.

    sosyal dünyada insanları etkilemek çoğu zaman onları aslında rahatsız eder. insanlar bu etkilendiklerini elde edip bir şekilde bir daha etkileyici olmamalarını sağlamaya çalışırlar. size de bu uygulanmıştır.

    dünyada gerçekten sizi özgür bırakacak yani değerli güzel çekici tamamen bağımsız ve ulaşılamaz olmanıza izin verecek biri bulmadığınız senaryoda, ki yok denecek kadar nadirdir böyle insanlar, tüm insanlar sizin ışığınızı söndürmeye programlıdır. herkes. dünyanın kuralı buur. büyük ihtimalle siz de beğendiğiniz birine sahip olabilseydiniz, onun birçok yüce ve sizi aşırı etkileyen tutumlarını engelleyecektiniz. çünkü insan hayatı boyunca birini kıskanmak istemez. ve hayatı boyunca birinin peşinden koşmak da istemez. onun için arzu nesnesini elde edip etkisiz hale getirmeyi planlar.
  9. insanlar çoğu zaman sevdiklerini aşağı çekip çirkinleştirmeye çalışırlar. aptallaştırmaya çalışılar. çekiciliklerini ve yüksek değerlerini kaybettirmeye çalışırlar. ve günün sonunda sevdiklerini karşılarında değersiz güçsüz çekici olmayan ve korkmuş utanç içinde ve ilgi dilenen bir halde görmeyi isterler. sonra da dışarıda başka insanların peşinde koşar, başkalarını etkilemeye çalışır, onları elde etmeye çalışır. onların yüce ve etkileyici seviyelerine çıkmaya çalışır. kendini paralar.

    ama size asla artık yüce olma hakkı tanımaz. güzel olma hakkı tanınmaz. değerli ve bağımsız, ulaşılmaz olma hakkı tanınmaz. siz artık malesef onun ruh hapishanesinde çürümeye mahkum bir çocuk gibi kalakalacaksınız.

    yeniden çekici olmaya çalışırsanız aşağılanırsınız alay edilir ve iğrenç ve kokoş olmakla suçlarsınız. artık size karşı ciddi bir aşağılama kozu vardır. yeniden bağımsız olmaya çalışırsanız sizi sadakatsizlikle suçlar, yeniden yüksek değere ulaşmaya çalışırsanız durduk yere sizi sürekli aşağılar ve sürekli szei korkunç değersizleştiri bir şekilde davranılır. tüm bunlar, bir daha sizin peşinizden koşmamak içindir. yani bir daha etkileyici olmamanız, bir daha ulaşılmaz olmamanız, bir daha onda çabalama etkisi yaratmamanız içindir. sizi değersiz ve sefil olmaya hapseder. ve sen hep değersiz ve sefildin zaten diyecektir. "ben sana acıdığım ve merhamet ettiğim için buradasın" oysa bu gerçek değildi, siz bir zamanlar güzel/yakışıklıydınız, değerli, ulaşılamaz, yüce ve bağımsızdınız. ve o sizi görünce bir şeyler yapmak, kendi değerini yükseltmek peşinizden koşmak emek vermek zorunda hissediyordu. ama bir kez ait olursanız, sizi çok hızlı bir şekilde sefilleştirip aciz acınası insan olma bataklığına hapsedeceklerdir.

    bunu tanrı da malesef yapar. yani sizi bir kez kulu kölesi haline getirirse, artık hayatınız boyunca sizi sefil olarak görmek ister. acınası, çaresiz, kaybeden güçsüz bağımlı ve değersiz. aksine izin vermez. tüm yolları kapatır.

    kısaca, insanlara bir kez ait olma ve bağımsızlığınızı bırakmak hatası yaparsanız, o insanlar size "böyle giyinme, böyle durma, böyle bakma, böyle davranma, böyle konuşma, böyle hareket etme" diyerek korkunç birine evriltecekler. böylece artık size sahip olmak onlar için çok kolay bir şeye dönüşecek. onlar da artık sosyal dünyada sahip olabielcekleri başka insanların peşlerinde koşmaya başlayacaklar, kazen biri o kişiye ait olma eğilimine girerse, o kişiyi de sizin gibi sefil ve berbat bir hapishaneye hapsedecekler.

    insanlar, sevdiklerinin ruhlarını hapse zindan etmek isterler. ve tüm dış ve iç güzelliklerini ve bağımsızlıklarını ve değerlerini yok ederek kendilerine muhtaç ve köle haline getirmek isterler. sevilen kişinin bağımsız kalmasına, güzel olmaya devam etmesine, değerli ve ulaşılmaz görünmesine devam etmesine izin vermek aşırı zor bir şeydir. ve çok da yorucudur. sürekli onu elde etmek için ihtiras ve arzu, tutku zorlantı duymanıza ve daima bir kıskançlık içinde acı çekmenize sebep olur.

    o yüzden tüm insan ilişkileri, hatta tanrı-insan ilişkileri dahil, yakınlaşma arttıkça bir tarafın diğerinin ruhunu söndürme ve zindana hapsetme eğilimi ile bitecektir.

    biri sizi gördüğünde beğenip size yakın olmak istiyorsa, ki ilişkilerin temeli budur, şunu unutmamanız gerekir. o kişinin hissettiği bu "bir şeyler yapıp ona sahip olmayım" hissiyatı, çok daha sağlıklı değildir. sonunda böyle hissetmemek için sizi elde edebilirse ışığınızı söndürmek zorunda kalır. yani yapacağı şey şudur insanların %90'nının: sizi elde etmek ve onda bir çaba göstermeye sebep olan tüm güzelliğinizi değerinizi yok etmek. sonra da sizi sefil bir haldeyken salmak. yani sanmayın ki, sizi değerli ve yüce, güzel bulan biri, bunu korumanıza izin verecektir. hayır, neredeyse kimse kolay kolay buna izin vermez. çünkü daima bir sizin için çaba gösterme, daima bir kıskançlık ve sizi kaybetme korkusu yaşamak istemez.
    tümünü göster
  10. doğduğunuzdan itibaren aslında pesimist olmak için sonsuz sayıda sebebiniz vardır. sonraki yıllarda da bu değişmez. ve pesimist olmak yani umutsuz olmak sizi daha da kötü bir moda sokacağı için gittikçe daha çok izole olursunuz ve hayat düşündüğünüzden de kötü bir şeye evrilir.

    bu yüzden insanlar doğuştan aşırı umutlu ve optimist olarak dünyaya gelirler. evrimsel bir hayatta kalma yoludur. aslında insanın başına güzel şeyler gelmesini sağlayan 1. etken bu boş, temelsiz ve mantıksız umutlu olma hali ve optimizimdir. böyle olunca insan sürekli iyi şeyler arar. ve zaman zaman gerçekten iyi şeyler de başına gelir. ve hayat gerçekten çekilir bir halde görülür çoğu zaman.

    ama dünyayı tanıyan insanların ciddi bir kısmı belli bir yaştan sonra gerçek umutsuzluğa ve pesimizme düşerler. bu dünyanın bir gerçeğidir, bu konuda yanılmıyorlardır. ama bu gerçeğin peşinden gitmek onları sosyal dünyadan uzaklaştırır, aşırı mutsuz ve içine kapanık yapar ve gerçekten başlarına iyi bir şey gelme ihtimali artık imkansıza yakın hale gelir. umutsuz oldukları için de iyi fırsatları da tuzak olarak görüp reddederler. ya kısa sürede hastalanıp ölürler ya da sürünerek nefret içinde acı çekerek yaşarlar.

    ekonomi de aslında bu gerçek dışı umut ve gerçek dışı "her şey iyi oluyor ve daha iyi de olacak" motivasyonuyla yönetilir. aslında ekonomi, realist olarak bakıldığında, iflas etmiştir ya da iflasa gitmektedir tepe takla. hiçbir umut yoktur. hatta büyük çöküş kapıda, birkaç yıl hatta ay ötesindedir, ama bir şekilde sürekli ertelenmektedir. bir kriz, bir bank-run, bir sigorta şirketleri iflas dalgası... borsaların çökmesi, halkta stoklama eğilimleri.. yani her şey çok olasıdır. ve aslında olmaması için de hiçbir sebep yoktur.

    tek sebep, insanların "her şey iyi olacak ekonomi düzelecek" algısıdır. oysa ekonomilerin düzelme ihtimali bile gerçekte yoktur. yani kötüye gidişin bırakın durmasını, kötüye gidiş ivmesinin azalması bile imkansıza yakındır. ama buna rağmen insanlara "ekonomi iyi olacak iyiye gidiyor seneye çok daha iyi olur birçok fırsatlar var" düşüncesi aşılanır. ve insanlar bu düşünceyle çarkları döndürmeye devam ederler. paralarını yıllarca bankalarda tutmaya devam ederler. yani modern ekonomi sistemi, modern hayat kısaca, bu gerçek dışı inançla yürütülür. bir şekilde çöküş sürekli ertelenir (ama tabi olası gelecekti iflasın boyutları da gittikçe devasa hale gelir)

    hayat da böyle malesef, gerçek, acı gerçek, her şeyin korkunç bir ivme ile kötüye gideceği. doğduktan sonra böyle. ama belli bir yaşa kadar bebekler ve çocuklar hayatın büyüdükçe güzelleşeceği fikrine inandırılırlar ve bu inançla sosyalleşmeye teşvik edilirler. dünyada bir şeyler yapmaya, yeni insanlarla tanışmaya hevesli olmaya, büyük yatırımlar yapmaya, ülke değiştirmeye, önemli eğitimlere para ve zaman harcamaya, hobiler geliştirmeye, hatta evlenmeye ve çocuk yapmaya... oysa belli bir yaştan sonra şunu fark eder malesef insan, hayat asla güzelleşmez. evet başa güzel şeyler gelmiştir. tesadüfen gelmiştir ama sosyal olduğundu için ve açık olunduğu için. insanlara güvenildiği için, risk alınmasının mantıklı olduğuna olan tuhaf inançtan dolayı bazen iyi şeyler olmuştur. güzel şeyler. yani bazen zarlar iyi gelmiştir. gelebilir elbette. istatistiksek olarak ne kadar çok zar atarsanız iyi bir zar gelme ihtimali o kadar artar.

    ama belli bir yaştan sonra o güzel şeylerin sadece bir tesadüf olduğunu anlarsınız. dünyanın temelde kötü olduğunu ve bunun üzücü bir gerçeklik olduğunu. ve eğer bu inanca yenilirseniz, hatta bilgi diyelim buna. çünkü zarları 100 kere atmanız gerekiyor ki, 2,3 kere güzel şeyler gelsin. ama kalan 90'ı kötü tecrübelerdir. işte yetkişkin insanların bir kısmı bunu gördüğü için zar atmayı bırakır. dünyanın umutsuzluğuna ve kötülüğüne teslim olur. o noktadan sonra hayatları da biter.

    kısaca, insan bedeni de böyledir. eğer hasta olduğunuza inanırsanız, çok kısa sürede hasta olursunuz ve yıllarca sürünürsünüz. eğer iyileşme şansınız da olmadığına inanırsanız iyileşemezsiniz. oysa, iyi olduğunuza inanırsanız ve hiçbir hastalığınızın olmadığına, o zaman gerçek bu olmasa bile, yıllarca yaşayabilirsiniz.

    ne kadar saçma, yanlış, gerçek dışı, kandırmaca da olsa, insanların dünyada iyi şeyler olacağına dair saf bir inanca sahip olmaları gerekir. her şeyin iyiye gidceğine dair saf bir inanca. böylece binlerce fırsattan, güzellikten birini toplamak için sosyal olmaları, bir sürü girişimde bulunmaları, şanslarını sürekli denemeleri gerekir. illa ki güzel şeyler bir noktada istatistiksel olarak başlarına gelecektir. kötü şeyler içinse, bir bahane bulup kendilerini ya da dünyayı suçlamadan yola devam etmeleri gerekir. dünyaya küsmeden ve gerçekçi bir bakışla yaşamın kötücüllüğünü sorgulamadan. yani kendilerini kandırmaları gerekir. aksi durumda, gerçek ile yüzleşirlerse, ve gerçeği kabul ederlerse, hayat oracıkta biter.

    « Zamanla, insanlar inanmayı, güvenmeyi, sevmeyi bırakmayı ve şüphe etmeyi öğrenir. Buna genellikle « deneyim » denir. Kalbiyle bağı kopmuş bir kişiye « deneyimli » denir. »

    — Sigmund Freud
    tümünü göster