-
bir kere maalesef dünyanın bireysel bir etik/epik tanrısı yok.
yani gönül isterdi ki, olsun, düzeni sağlasın, işleyişi etik bir şekilde yönetsin. dualara falan yanıt versin. yani pozitif/iyi bir otorite olsun bir çeşit temsili başkan gibi... ama yok yani eğer böyle birini ararsanız karşınıza musa'nın taptığı tuhaf bir tanrı formu çıkar. ve size, ona tapınmasını ve çileciği öğütler ve sürekli sizi azalarlar, sefil hale getirir. o yüzden bunu böyle kabul etmek lazım.
kainat dışı bir tanrı olabilir ama bu konu dışı bir şey. elbette her şeyi bilemeyiz. kainat dışı tanrı varsa da aşırı anonim takılan ve yine, mükemmel olmayan bir güç olmalı.
-
dünyaya dair acı gerçeklerin başında şu gelir evlat: kimse senin yerine düşünmez, hele banka ya da teknoloji şirketleri hiç düşünmez, sen kendini kollayacaksın.
ben bu yaşa geldim, gördüm geçirdim; sözleşmeyi okumadan imza atma, şifreni kimseye verme, o 'kolaylık' diye sundukları şeylerin hep bir bedeli var, aklında olsun.
-
diğer bir konu, kötülük konusu sanıldığından daha karmaşıktır.
kötülük sorunsalı neredeyse yazının bulunduğu yüzyıllarda bile konuşulan bir şey. tanrı varsa, kötülük nasıl olabiliyor, ya da tam tersi. kısaca, dünyada net olarak kötülük var. ve bu da dünyanın, doğanın, yüce yöneticinin buna öyle ya da böyle izin verdiğini gösteriyor. ve bu izin, basit deneysel bir izne de benzemiyor... dünya tarihi kötülüğün tarihidir, tarihteki on binlerce savaş, kıyım, zulm ve tecavüzler, klisenin yaptığı tuhaf işkenceler. haksız yere ömrünü zindanda geçiren insanlar.. yani kötülük dünyanın maalesef temel bir gerçeği.
ama iş göründüğünden de karmaşıktır. bugün şunu biliyoruz. madde, protonlardan ve nötronlardan oluştuğu gibi, elektronlara da ihtiyaç duyar. yani varlık, eşit oranda pozitif ve negatif iyonlardan oluşur. sadece pozitif iyonlardan oluşan bir madde doğada var olamaz. kısaca, sadece iyi olan bir şey dünyada var olamaz. iyi olan şeyin bir amacı, hırsı, ihtirası, tutkusu... olmaz. iyi olan, cennette olan, ölü olandır. var oluş, bedenlenme ve dünyada bir momentum içinde yaşama itkisine sahip olmak, direnmek, mücadele etmek, ancak içsel bir ihtirasın sonucudur, ihtiras da kötüdür. insanı beden haline getiren şey, insanın kötü tarafıdır. mutlak iyi insanın bedensiz ve doğanın bir parçası olması beklenirdi.
kısaca, aslında varoluş bir miktar da olsa kötülüğün var oluşuyla mümkündür. elbette iyi ve kötü dengede olmalıdır. ama dünyada iyiyi haddinden fazla arttırmaya çalışmak, kişiyi yok oluşa götürür. var oluş kötülüğü kabulü ve ondan kaçınmanın terk edilmesiyle korunabilir.
-
doğduğunuzdan itibaren aslında pesimist olmak için sonsuz sayıda sebebiniz vardır. sonraki yıllarda da bu değişmez. ve pesimist olmak yani umutsuz olmak sizi daha da kötü bir moda sokacağı için gittikçe daha çok izole olursunuz ve hayat düşündüğünüzden de kötü bir şeye evrilir.
bu yüzden insanlar doğuştan aşırı umutlu ve optimist olarak dünyaya gelirler. evrimsel bir hayatta kalma yoludur. aslında insanın başına güzel şeyler gelmesini sağlayan 1. etken bu boş, temelsiz ve mantıksız umutlu olma hali ve optimizimdir. böyle olunca insan sürekli iyi şeyler arar. ve zaman zaman gerçekten iyi şeyler de başına gelir. ve hayat gerçekten çekilir bir halde görülür çoğu zaman.
ama dünyayı tanıyan insanların ciddi bir kısmı belli bir yaştan sonra gerçek umutsuzluğa ve pesimizme düşerler. bu dünyanın bir gerçeğidir, bu konuda yanılmıyorlardır. ama bu gerçeğin peşinden gitmek onları sosyal dünyadan uzaklaştırır, aşırı mutsuz ve içine kapanık yapar ve gerçekten başlarına iyi bir şey gelme ihtimali artık imkansıza yakın hale gelir. umutsuz oldukları için de iyi fırsatları da tuzak olarak görüp reddederler. ya kısa sürede hastalanıp ölürler ya da sürünerek nefret içinde acı çekerek yaşarlar.
ekonomi de aslında bu gerçek dışı umut ve gerçek dışı "her şey iyi oluyor ve daha iyi de olacak" motivasyonuyla yönetilir. aslında ekonomi, realist olarak bakıldığında, iflas etmiştir ya da iflasa gitmektedir tepe takla. hiçbir umut yoktur. hatta büyük çöküş kapıda, birkaç yıl hatta ay ötesindedir, ama bir şekilde sürekli ertelenmektedir. bir kriz, bir bank-run, bir sigorta şirketleri iflas dalgası... borsaların çökmesi, halkta stoklama eğilimleri.. yani her şey çok olasıdır. ve aslında olmaması için de hiçbir sebep yoktur.
tek sebep, insanların "her şey iyi olacak ekonomi düzelecek" algısıdır. oysa ekonomilerin düzelme ihtimali bile gerçekte yoktur. yani kötüye gidişin bırakın durmasını, kötüye gidiş ivmesinin azalması bile imkansıza yakındır. ama buna rağmen insanlara "ekonomi iyi olacak iyiye gidiyor seneye çok daha iyi olur birçok fırsatlar var" düşüncesi aşılanır. ve insanlar bu düşünceyle çarkları döndürmeye devam ederler. paralarını yıllarca bankalarda tutmaya devam ederler. yani modern ekonomi sistemi, modern hayat kısaca, bu gerçek dışı inançla yürütülür. bir şekilde çöküş sürekli ertelenir (ama tabi olası gelecekti iflasın boyutları da gittikçe devasa hale gelir)
hayat da böyle malesef, gerçek, acı gerçek, her şeyin korkunç bir ivme ile kötüye gideceği. doğduktan sonra böyle. ama belli bir yaşa kadar bebekler ve çocuklar hayatın büyüdükçe güzelleşeceği fikrine inandırılırlar ve bu inançla sosyalleşmeye teşvik edilirler. dünyada bir şeyler yapmaya, yeni insanlarla tanışmaya hevesli olmaya, büyük yatırımlar yapmaya, ülke değiştirmeye, önemli eğitimlere para ve zaman harcamaya, hobiler geliştirmeye, hatta evlenmeye ve çocuk yapmaya... oysa belli bir yaştan sonra şunu fark eder malesef insan, hayat asla güzelleşmez. evet başa güzel şeyler gelmiştir. tesadüfen gelmiştir ama sosyal olduğundu için ve açık olunduğu için. insanlara güvenildiği için, risk alınmasının mantıklı olduğuna olan tuhaf inançtan dolayı bazen iyi şeyler olmuştur. güzel şeyler. yani bazen zarlar iyi gelmiştir. gelebilir elbette. istatistiksek olarak ne kadar çok zar atarsanız iyi bir zar gelme ihtimali o kadar artar.
ama belli bir yaştan sonra o güzel şeylerin sadece bir tesadüf olduğunu anlarsınız. dünyanın temelde kötü olduğunu ve bunun üzücü bir gerçeklik olduğunu. ve eğer bu inanca yenilirseniz, hatta bilgi diyelim buna. çünkü zarları 100 kere atmanız gerekiyor ki, 2,3 kere güzel şeyler gelsin. ama kalan 90'ı kötü tecrübelerdir. işte yetkişkin insanların bir kısmı bunu gördüğü için zar atmayı bırakır. dünyanın umutsuzluğuna ve kötülüğüne teslim olur. o noktadan sonra hayatları da biter.
kısaca, insan bedeni de böyledir. eğer hasta olduğunuza inanırsanız, çok kısa sürede hasta olursunuz ve yıllarca sürünürsünüz. eğer iyileşme şansınız da olmadığına inanırsanız iyileşemezsiniz. oysa, iyi olduğunuza inanırsanız ve hiçbir hastalığınızın olmadığına, o zaman gerçek bu olmasa bile, yıllarca yaşayabilirsiniz.
ne kadar saçma, yanlış, gerçek dışı, kandırmaca da olsa, insanların dünyada iyi şeyler olacağına dair saf bir inanca sahip olmaları gerekir. her şeyin iyiye gidceğine dair saf bir inanca. böylece binlerce fırsattan, güzellikten birini toplamak için sosyal olmaları, bir sürü girişimde bulunmaları, şanslarını sürekli denemeleri gerekir. illa ki güzel şeyler bir noktada istatistiksel olarak başlarına gelecektir. kötü şeyler içinse, bir bahane bulup kendilerini ya da dünyayı suçlamadan yola devam etmeleri gerekir. dünyaya küsmeden ve gerçekçi bir bakışla yaşamın kötücüllüğünü sorgulamadan. yani kendilerini kandırmaları gerekir. aksi durumda, gerçek ile yüzleşirlerse, ve gerçeği kabul ederlerse, hayat oracıkta biter.
« Zamanla, insanlar inanmayı, güvenmeyi, sevmeyi bırakmayı ve şüphe etmeyi öğrenir. Buna genellikle « deneyim » denir. Kalbiyle bağı kopmuş bir kişiye « deneyimli » denir. »
— Sigmund Freud
tümünü göster
-
insanlar çoğu zaman sevdiklerini aşağı çekip çirkinleştirmeye çalışırlar. aptallaştırmaya çalışılar. çekiciliklerini ve yüksek değerlerini kaybettirmeye çalışırlar. ve günün sonunda sevdiklerini karşılarında değersiz güçsüz çekici olmayan ve korkmuş utanç içinde ve ilgi dilenen bir halde görmeyi isterler. sonra da dışarıda başka insanların peşinde koşar, başkalarını etkilemeye çalışır, onları elde etmeye çalışır. onların yüce ve etkileyici seviyelerine çıkmaya çalışır. kendini paralar.
ama size asla artık yüce olma hakkı tanımaz. güzel olma hakkı tanınmaz. değerli ve bağımsız, ulaşılmaz olma hakkı tanınmaz. siz artık malesef onun ruh hapishanesinde çürümeye mahkum bir çocuk gibi kalakalacaksınız.
yeniden çekici olmaya çalışırsanız aşağılanırsınız alay edilir ve iğrenç ve kokoş olmakla suçlarsınız. artık size karşı ciddi bir aşağılama kozu vardır. yeniden bağımsız olmaya çalışırsanız sizi sadakatsizlikle suçlar, yeniden yüksek değere ulaşmaya çalışırsanız durduk yere sizi sürekli aşağılar ve sürekli szei korkunç değersizleştiri bir şekilde davranılır. tüm bunlar, bir daha sizin peşinizden koşmamak içindir. yani bir daha etkileyici olmamanız, bir daha ulaşılmaz olmamanız, bir daha onda çabalama etkisi yaratmamanız içindir. sizi değersiz ve sefil olmaya hapseder. ve sen hep değersiz ve sefildin zaten diyecektir. "ben sana acıdığım ve merhamet ettiğim için buradasın" oysa bu gerçek değildi, siz bir zamanlar güzel/yakışıklıydınız, değerli, ulaşılamaz, yüce ve bağımsızdınız. ve o sizi görünce bir şeyler yapmak, kendi değerini yükseltmek peşinizden koşmak emek vermek zorunda hissediyordu. ama bir kez ait olursanız, sizi çok hızlı bir şekilde sefilleştirip aciz acınası insan olma bataklığına hapsedeceklerdir.
bunu tanrı da malesef yapar. yani sizi bir kez kulu kölesi haline getirirse, artık hayatınız boyunca sizi sefil olarak görmek ister. acınası, çaresiz, kaybeden güçsüz bağımlı ve değersiz. aksine izin vermez. tüm yolları kapatır.
kısaca, insanlara bir kez ait olma ve bağımsızlığınızı bırakmak hatası yaparsanız, o insanlar size "böyle giyinme, böyle durma, böyle bakma, böyle davranma, böyle konuşma, böyle hareket etme" diyerek korkunç birine evriltecekler. böylece artık size sahip olmak onlar için çok kolay bir şeye dönüşecek. onlar da artık sosyal dünyada sahip olabielcekleri başka insanların peşlerinde koşmaya başlayacaklar, kazen biri o kişiye ait olma eğilimine girerse, o kişiyi de sizin gibi sefil ve berbat bir hapishaneye hapsedecekler.
insanlar, sevdiklerinin ruhlarını hapse zindan etmek isterler. ve tüm dış ve iç güzelliklerini ve bağımsızlıklarını ve değerlerini yok ederek kendilerine muhtaç ve köle haline getirmek isterler. sevilen kişinin bağımsız kalmasına, güzel olmaya devam etmesine, değerli ve ulaşılmaz görünmesine devam etmesine izin vermek aşırı zor bir şeydir. ve çok da yorucudur. sürekli onu elde etmek için ihtiras ve arzu, tutku zorlantı duymanıza ve daima bir kıskançlık içinde acı çekmenize sebep olur.
o yüzden tüm insan ilişkileri, hatta tanrı-insan ilişkileri dahil, yakınlaşma arttıkça bir tarafın diğerinin ruhunu söndürme ve zindana hapsetme eğilimi ile bitecektir.
biri sizi gördüğünde beğenip size yakın olmak istiyorsa, ki ilişkilerin temeli budur, şunu unutmamanız gerekir. o kişinin hissettiği bu "bir şeyler yapıp ona sahip olmayım" hissiyatı, çok daha sağlıklı değildir. sonunda böyle hissetmemek için sizi elde edebilirse ışığınızı söndürmek zorunda kalır. yani yapacağı şey şudur insanların %90'nının: sizi elde etmek ve onda bir çaba göstermeye sebep olan tüm güzelliğinizi değerinizi yok etmek. sonra da sizi sefil bir haldeyken salmak. yani sanmayın ki, sizi değerli ve yüce, güzel bulan biri, bunu korumanıza izin verecektir. hayır, neredeyse kimse kolay kolay buna izin vermez. çünkü daima bir sizin için çaba gösterme, daima bir kıskançlık ve sizi kaybetme korkusu yaşamak istemez.
tümünü göster
-
eğer çekici güzel bağımsız karizmatik ulaşılmaz(köleleştirilmemiş), değerli ve mutlu hissetmiyorsanız birileri kesin olarak sizin beyninizi yıkamıştır. daha önce ait olduğunuz birileri. size bunları yasaklamıştır. kötü göründüğünüzü ve yapmamanızı zihinize kazımıştır.
sosyal dünyada insanları etkilemek çoğu zaman onları aslında rahatsız eder. insanlar bu etkilendiklerini elde edip bir şekilde bir daha etkileyici olmamalarını sağlamaya çalışırlar. size de bu uygulanmıştır.
dünyada gerçekten sizi özgür bırakacak yani değerli güzel çekici tamamen bağımsız ve ulaşılamaz olmanıza izin verecek biri bulmadığınız senaryoda, ki yok denecek kadar nadirdir böyle insanlar, tüm insanlar sizin ışığınızı söndürmeye programlıdır. herkes. dünyanın kuralı buur. büyük ihtimalle siz de beğendiğiniz birine sahip olabilseydiniz, onun birçok yüce ve sizi aşırı etkileyen tutumlarını engelleyecektiniz. çünkü insan hayatı boyunca birini kıskanmak istemez. ve hayatı boyunca birinin peşinden koşmak da istemez. onun için arzu nesnesini elde edip etkisiz hale getirmeyi planlar.
-
evet insanlar insanlık hakkında iyi şeyler söyledi. güzel temennilerde bulunuldu. ırçılık lanetledi. iyi olmak öğütlendi.
ama acı gerçek malesef şudur. insanlar, hayvanlardan kat kat gereksiz ahmak ve zararlı bir türdür. geneli çoğu böyledir. size de tüm evrene de zarardır. en basiti, gider seçimlerde oy falan kullanırlar tüm dünyada. partinin bir önemi yok. yani zeka gerilikleri onları çok büyük kötülükler yapmaya teşvik eder insanlık için. kötü olanı desteklerler çünkü hem içleri zaten kötüdür hem de kötünün yalanlarına hemen kanarlar. iyi olandan da tiksinirler çoğu zaman.
evet insanlar, düşündüğünüzden çok daha alt ve kötü bir türdür. hayvanların çoğu gerçekten yararlıdırlar. yani kediler köpekler balıklar kuşlar.. ya da diğer binlerce tür. hiçbir zararları olmadığı gibi kaynak da tüketmezler. ve insanlara doğaya ve birbirlerine de yararları olur. dostluk yaparlar. sevgi verirler. yakınlık gösterirler. insanların çoğunda bunların hiçbirini bulamazsınız. çünkü insanlar böcek türüdür. kanalizasyonda yaşayan iğrenç bakmaya katlanamyacağınız böceklerin evrimleşip dünyayı istila ettiğini düşünün.
kısaca, insanlar hayvanlardan kat kat daha zararlı, ve çoğu yaşadığı sisteme en küçük katkısı bile olmayan varlıklardır. bu ırkçılık değil, tüm insanlar aşağı yukarı böyle. yani neredeyse tamamı böyledir. gerçekten güzel yani böceksi değil de melesi insan bulmak imkansıza yakındır. dünya zaten yaratılış şekli olarak buna pek izin vermez. akli olarak zarar görürler ve gerçeklikten çoğunlukla koparlar.
burada meleksi derken iyi görünen ama aslında kötülere kölelik yapan ve kötüleri çıkarları için destekleyenlerden bahsetmiyorum. insan köle ahlaklıdır ve önemli bir çoğunluğu zalim ya da kötücül efendisine itaat etmeyi tatsız ama zorunlu bulur. bu köle ahlaklılar da aynı şekilde tamamen dünya/doğa/toplum için zarardır ve yaşadıkları yere en küçük bir hayırları da yoktur. bir kedi, köpek, koyun kadar faydaları dokunmaz yaşadıkları sisteme.
o yüzden insanlara acımayı, merhamet etmeyi, empati yapmayı falan bırakmak gerekir. insan hiçbir zaman olmaması gereken bir türdü. bu mesele çok önceleri zaten kontrolden çıkmıştır.
tüm bunlarla birlikte, hayatta kalmak için insanlarla muhatap olacaksınız. insan ırkı maalesef budur. ona kutsiyet atayanlar gidip bir böceğe kutsiyet atasınlar ve evlerindeki böcekleri öylece bıraksınlar ki gezsinler. böyle bir şey yok.
tümünü göster
-
doğanın kendi dini vardır. ama bu dine dair çok az kesin yargıya varılabilir.
bu dinin en bilinen kuralı kadınlardaki kızlık zarıdır. doğa, kadına sevişme bandrolü koymuştur. doğda çok az şey bu kadar açık ve net bir tavsiye/öğüt içerir.
-
tanrı denilen şey, kişinin sınırlarıdır. kişi sınırlandıran düşünceler ve hissiyatlardır.
kolunu biraz fazla çevirseniz ya da döndürürseniz, acımaya başlar. bu doğanın size verdiği "yapma" mesajıdır. vazgeç bundan, bu hatalı bir hareket. eğer fazla eğilirseniz ya da çok fazla koşarsanız da öyle. bunlar bedensel sınırlardır. doğa sizi sınırlar. insan bedenine yabancıdır, sınırlarını doğadan öğrenir.
insanın zihninin ise kağıt üzerinde hiçbir sınır yoktur. en küçük bir limit yoktur çünkü zihin acımaz, ağrımaz ve yorulmaz da. ama buna da elbette sistemde bir limit ve sınırlandırma olması gerekiyordu. bu da tanrı inancı üzerinden gerçekleşir.
siz doğumunuzdan itibaren size çizilen tüm sınırlar bir tanrı simulasyonu oluşturmanıza neden olur. ve bu simulasyon kendi içinde de büyümeye ve evrim geçirmeye devam eder.
belli bir yaşa geldiğinizde, iradenizi elinize aldığınızda zihninizde çok ciddi sınırlandırmalar olduğunu görürsünüz. "bunu yapamam" "bu şekilde davranamam" "bu bana yakışmaz" "bu duruş beni kötü gösterir" "bu kibirdir" "bu beni iğrenç gösterir" "ben fakir olmalıyım zenginlik bana yakışmaz" "ben güçsüz görünmeli ve insanların acımalarıyla beslenmeliyim" "insanlar hakkında kötü düşünceler barındıramam"
isnasiz her insanın zihninde bu konudalarda ciddi sınırlandırmalar ve engelle vardır. önemli birçoğu evdeki ortamda kişiye çizilmiş sınırlardır, diğer bir kısmı sosyal dünyada, televizyondan ya da etraftan edinilmiş düşünceler ya da ikazlardır.
eğer zihninizdeki sınırlandırları aşmaya çalışırsanız bu tanrı önce sizinle alay eder, sizi değersiz ve basit gösterir. biraz daha ileri giderseniz sizi aşağılamaya ve küçümsemeye başlar. daha da ileri giderseniz size öfke gösterir. biraz daha aşırı uçlara giderseniz de size hak gerçeği söyler. yani sizin uç fikirlerinizi tamamen reddederek hak gerçeği zihninize kazır.
bu hak gerçeğin zihninize kazınması "bayılmak" gibidir. eğer bedeninizin sınırlarını zorlarsanız ve koşmaya devam ederseniz, önce ayaklarınız ağrır, sonra ciğerleriniz zorlanır, sonra mideniz bulanır ve başınız dönmeye başlar. ve son çare olarak doğa, olaya el koyar ve sizi bayıltır ve cebren durdurur.
aynı şekilde düşüncelerinizi radikalleştirirseniz de zihinsel simulayon tanrısı zihninizde darbe yapar ve sizi düşünemez hale getirir.
•
**
bedensel konulara dönersek, insan çalışarak kolunu daha fazla bükmeyi öğrenebilir, çok daha fazla eğilebilir ya da saatlerce de koşabilir. yani aslında doğanın sınırlandırmaları, var olun koşullarınız içindir. çaba gösterir ve diretirseniz bedensel sınırları aşabilir ve ileri gidebilirsiniz.
zihinsel konularda da durum aynı. zihinsel tanrılar sizi sınırlandırsalar da, üzerinde çalışarak bu sınırları kırarak ilerleyebilirsiniz.
tümünü göster
-
temelde 2 tip kadın vardır.
tipler elbette birçok dala ayrılabilir. ama bunları iki ana dalda incelemek gerekir. ve bu iki dalı asla karıştırmamak zorundasınız.
modern kadınların çoğu evlenilmeye, ciddi yatırım yapılmaya, duygusal olarak güvenli görülmeye, belli bir seviyenin üstünde güvenilmeye isteseler de layık olamazlar. bu kadınlar bağımlı gibidirler, ve birçok risk barındırırlar.
genelde erkekler beğendiği kadınları diğer tip olan evlenilecek kadın statüsünde görmeye programlıdır. yani kadına ekonomik, duygusal ve zihinsel yatırım yapmak ve kadının hep ona ait olacağını düşünürler. ve dahası, kadının küçük çaplı ya da büyük çaplı olarak başka bir şeye, birine ihtiyacı olmayacağını varsayarlar. hastalıkta, sağlıkta, zorlukta, sıkıntıda vs kadının aynı şekilde erkeğe bağlı olacağına inanmak isterler. yani evlenilebiecek kadın olarak görürler.
gidip bu kadınlarla yasal sözleşme yaparlar. bu kadınlara ait olurlar. elbette karşılıklı bir sadakat gösterilir. bu kadınlara göre hayatlarını şekillendirirler. kendinlerini değiştirirler. ama kadınların önemli bir çoğunluğu buna uygun değil. istese de uygun olamazlar. illa ki erkekten özel beklentilere girecekler, illa ki başka talipleri de olabilecek, illa ki sosyal olarak ilgi de çekmek isteyecekler. ya da daha geniş bir çerçevede yaşamak isteyecekler. ve erkek zora düştüğünde, bu her türlü zorluk olabilir, onu sorgulamaya başlayacaklar.
•
**
kısaca siz bir kadınla tanışırsınız. ve o kadını cinsel bir obje olarak görmeyi reddetmek istersiniz. o kadın sizin için bir hayat arkadaşı ve kalıcı dost olabilmelidir. o kadına yatırım yapmak istersiniz. onun için hem ruhsal, hem zihinsel hem de ekonomik ciddi şeyler yaparken geleceğinizi de o kadın üzerinden ipotek altına alabileceğinizi düşünürsünüz.
peki bunları ne için yapıyorsunuz? neden o kadını cinsel bir obje olarak görmüyorsunuz? neden sadece belirsiz bir süreliğine sevgili oluruz ve o benim üzerimden duygusal aitlik ihtiyacını, bağlanma ihtiyacını; ben de onun üzerinden cinsel ve ruhsal ihtiyaçlarımı karşılarım diye düşünmüyorsunuz? neden o kadının daima size sadık kalacağını ve daha fazlasını istemeyeceğini ve belli bir zaman sonra sizeden ayrılmak istemeyeceğini ve arkasına bakmadan gidemeyeceğini düşünüyorsunuz?
arada çok büyük bir fark vardır. kadınlar, ya size gerçekten ait olmaya programlı olurlar. sizinle o yola girdikten sonra yolun sonuna kadar, çok absürt ve aşırı bir şey olmadıkça, olmadık ististai şeyler yaşanmadık, o yolda daima sizinle yürürler. sizin hayatınızın bir parçası olurlar, ya da kadınlar sizinle belli bir zaman geçirirler. yani aslında sizi kullanırlar. ekonomik, ruhsal ve hatta fiziksel varlığınızı.
kadınları, hayatlarını size adayacak insanlar statüsüne koymak yapabileceğiniz genelde en büyük ve temel hatadır. kadınlar, çoğu zaman isteseler de hayatlarını size adayamazlar. yani hayat perspektifleri modern zamanda birçok kadının bu değildir olamaz.
tümünü göster