sgk da emekli olmaya çalışırken yaşlanmak

sabahın o saatinde kalkıp en şık kombini yapıp gitmişim, memurun o umursamaz tavrı karşısında tırnaklarımı yiyecektim sinirden. alt tarafı hakkımız olanı alacağız diye girdiğimiz şu süreçte ruh sağlığımı kaybetmezsem iyidir, o kadar evrağı toplarken harcadığım eforla yemin ederim dünyayı üç tur gezerdim.

bana 'eksik günün var' dediklerinde baygınlık geçirecektim, meğer sistemde hata varmış da hanımefendi lütfedip düzeltmiş. oradaki o gri duvarlar, bitmeyen sıra numaraları ve insanların yüzündeki o tükenmişlik ifadesi resmen ömrümden on yıl götürdü, emekli maaşını harcamaya ömrüm yetecek mi ciddi şüphelerim var.