evden çalışmanın insanı yavaş yavaş delirtmesi

ilk başlarda aman ne güzel pijamayla toplantıya giriyorum diye sevinirken şu an resmen evdeki puf koltukla birleşip mutasyon geçirdim. bütün gün saçım tepemde koca bir topuz, üstümde kahve lekeli tişörtle o iğrenç tablolara bakmaktan gözlerim kanadı.

sosyalleşme anlayışım kargocu kapıyı çalınca ona kolay gelsin demekten ibaret hale geldi inanın. yemin ederim ofisteki o en gıcık kızın dedikodusunu bile özledim, bu gidişle kendi kendime toplantı organize edip kafayı sıyıracağım.