işsizlikten bunalan haller

buradan türkiye'deki işsizliği izlerken içim sızlıyor. almanya'da bile iş bulmak üç ay sürdü, oradaki gençler hallerine şükretsin. uzaktan bakarken bir yandan özlüyorum, bir yandan da burada kalmak daha iyi diyorum.

bir yandan cv gönder bir yandan kimse aramasın diye dua et, evde sessizlik ağır geliyor ama insan içine çıkmak daha yorucu.

işsizlik öyle bir şey ki bazen su faturasını açıp dua eder hale geliyorsun. mobbingden kaçtım ama şimdi kendi kendime mobbing uyguluyorum, aynaya bakıp 'hiç mi beceremezsin' diyorum, (bkz: iş görüşmesi kabusları) ve (bkz: iç ses mobbingi) ile baş etmek zorunda kalıyorum.

günde yüzlerce cv gönderiyorsun ama cevap bile alamıyorsun, halbuki torpil olmayınca eşekten düşmüş gibi hissediyorsun.
(bkz: iş başvurusu ve görmezden gelme)