• bugün (181)
  1. sabah sekizde binmeye çalışmak resmen bir yarış, kapı açılınca herkes aynı anda dalınca ben hep dışarıda kalıyorum. keşke uygulamadan yer ayırtabilsek de direkt oturarak gitsek.
  2. sabah sekizde binmesem inanmayacaktım, metrobüs resmen bir konserve kutusu gibi tıka basa dolu, herkes nefesini tutmuş bekliyor bu tarz kalabalıklarda insan kendini bir anda bambaşka bir yerde sanıyor. neyse ki iki durak sonra indim de derin bir nefes alabildim, şekerim sabah keyfim kaçtı vallahi diyebilirim.