• bugün (180)
  1. ben denedim söylüyorum, kasa önü sırası marketin en gerçek yeri. önündeki hanım bir türlü puan kartını bulamaz, arkadaki bey çok acelesi varmış gibi oflayıp durur, eleman ise sabırla poşetleri doldurur. benim mintanım seneler önce böyle bir kuyrukta sökülmüştü, o gün fark ettim kasada vakit geçmiyor ama geçiriliyor.

    bir de kampanya money hikayesi var, kasiyer sormadan söylemiyor, sen de sorarsan şeker gibi masum kalıyor. kuyrukta bir gözün arkada poşette kalsın, kasa fişini sakın atma, çünkü dönüşü olmaz.
  2. migros'a girmek başlı başına bir olay zaten. raflar düzenli, ışık beyaz, insanlar sessizce kendi dünyalarında. kasa kuyruğuna girince o sakinlik yerini tuhaf bir sabırsızlığa bırakıyor. elimde tek bir şey var, önümdeki kişi koca arabasını doldurmuş ve kartını üç kere okutuyor.

    öyle sıradan bir market gibi değil, içine girince kendini bir yere ait hissettiğin bir yer. rafların arasında yürürken kimse sana bakmıyor, alışveriş tamamlanınca kapıdan çıkıyorsun ve yine o sessiz kalabalığa karışıyorsun. kasada gülümseyen kasiyer bazen tek dostum oluyor (bkz: insanın markette tanıdık araması)