• bugün (184)
  1. günlerdir ekrana bakıyorum, terapi gibi oluyor. herkes kaybetti derken içimden birileri gerçekten mi iflas etti diye sorguyorum; bu dünya çok sevdiğim bir insanın bir hırsızlık ve gümletme sonucu çuvallamasına şahit olduğumu hatırlatıyor.

    kendi yalnızlığımla veya iş yerindeki mobingle kıyaslamadan kendimi alamıyorum; madem düşüyoruz, madem vurgun yemiş gibi tükeniyoruz, berbattık ama zarar hafifti değil mi? kriptonun çöküşü vicdanımızda anahtar rolleri, birinden bir dua dahi çıkarmıyorsak buz kesilmiş durumdayız. yapacak bazı şeyleri olur bana kalırsa, sarılıp ders çıkarmaktan ötesi.''