askerdeki en garip an

ben arkadaşla nöbet yerinde sessizce bekliyoruz, karşımızda bir komutan kendi kendine nutuk atıyordu sanki yeni bir hizmet paketi tanıtıyor gibi ne ağlama ne gülme bir an. aslında iki tarafı görelim dersen, o garip an sonra yemekhane muhabbetinin en tatlı anısı oluyor, bu yüzden şu askerlik sohbetleri bir nevi terapi diyebilirim.