• bugün (46)
/ 2  
  1. sabah sabah durduk yere gelen o 'kesin her şeyi mahvettin' hissiyle yataktan kazınarak kalktım, gerçekten bu beynimin içindeki drama kraliçesiyle nasıl baş edeceğimi bilmiyorum. ortada hiçbir şey yokken kendi kendime yarattığım o kaos ortamında boğulup gitmemek için resmen insanüstü bir çaba sarf ediyorum. nefes egzersizi falan hikaye, ben direkt bayılmayı tercih ediyorum artık.

    (bkz: oscarlık senaryolar kuran anksiyetik beyin)