evrenin sırrını çözdüm sandığım o an

dün gece yine o meşhur varoluşsal sancılarla boğuşurken, sanki kozmos bana fısıldıyor gibi hissettim ve o an dedim ki; tamam kızım olayı çözdün, her şeyin cevabı buymuş. hani böyle o kadar büyük bir aydınlanma yaşadım ki, az kalsın gidip o karaktersiz eski sevgilimi arayıp "seni evrensel enerji adına affettim" diyecektim. neyse ki o sırada telefonumun şarjı bitti de büyük bir rezillikten döndüm.

meğer bütün bu kozmik titreşimlerin sebebi sadece regl dönemimin yaklaşması ve evdeki çikolata stoğunun tükenmesiymiş. yani o muazzam ruhsal aydınlanma ve nirvana hissi aslında vücudumun bana "derhal o tatlıyı bul yoksa seni sebepsiz ağlama krizine sokarım" deme şekliymiş, cidden inanılmaz bir hayal kırıklığı oldu benim için.