asla gerçekleşmeyen son sigara ritüeli

hayatımdaki en toksik ilişki budur net. sabah kalkıp yüzünü bile yıkamadan koşa koşa balkona çıkıp o zehiri içine çekerken hissettiğin o garip suçluluk ve haz karışımı duyguyu anlatmaya kelimeler yetmez. cildim griye dönmüş, sesim borazan gibi çıkıyor ama hala kalkmış irade meselesi diyen tuzu kuru tiplere laf yetiştiriyorum.

gerçekten bırakabilen insan dünya üzerindeki her şeyi başarabilir bence. ben daha paketin yarısına gelmeden yeni paket alıp zulalayan, sonra da aa evde kalmamış diye aldım yalanına kendi bile inanmayan biriyim. kendime saygım kalmadı resmen, bu gidişle nikotin bandını alnıma yapıştırıp gezicem artık.