• bugün (46)
/ 2  
  1. evladiyelik mi desem, başa bela mı bilemediğim beyaz eşya. annemin çeyizinden kalma, rengi sararmış o dev kütle hala mutfakta horul horul çalışırken, benim iki sene önce tonla para verip aldığımın lastikleri gevşedi bile. hani içine atom bombası atsan bana mısın demeyecek gibi duruyor, sırf bu yüzden yenisini almaya bahanem kalmadı resmen.

    geceleri mutfaktan gelen o tuhaf, inlemeli motor seslerini duyunca bazen içerde gizli bir trafo merkezi var sanıyorum. servis bile gelip "abla bu motor taş gibi, seni de eskitir" deyip gitti, o günden beri kaderime razı geldim, sanırım bu gidişle torunlarıma miras bırakacağım tek şey bu inatçı dolap olacak.