• bugün (46)
/ 2  
  1. gerçekten içim şişti artık her açtığım yapımda sürekli bağıran, çağıran, masaya yumruğunu vuran o gergin tipleri görmekten. hani sanat yapacağız, gerçekçi olacağız diye kasım kasım kasılırken dozajı o kadar kaçırıyorlar ki ekrandan içeri girip hepsine tek tek terapi randevusu alasım geliyor. bir tane de normal konuşan, iletişim kurabilen adam yok mu bu senaristlerin dünyasında anlamadım gitti.

    karanlık filtreyi basınca kalite artıyor sanıyorlar herhalde ama valla o kasvet ruhumu emdi bitirdi. ne zaman şans versem ya aldatma, ya entrika ya da gereksiz bir şiddet güzellemesi. azıcık ferah bir şeyler çekin, şöyle içimiz açılsın, yeter vallahi daraldık bu testosteron kokulu dramalardan.