ikea montaj hizmetine verilen paranın acısı

ben bu dolabı tek başıma kurarım, o kadar param cebimde kalsın cimriliğiyle başlayıp salonun ortasında vida deryasında boğulunca ağlaya ağlaya çağırdığım kurtarıcı tim. o gelen abi ne yiyip ne içiyorsa artık, benim üç gün boyunca kılavuzuna bakıp bakıp anlamadığım koca pax dolabı sanki lego birleştirir gibi şak diye kurup gitti. adam matkabı eline alınca thor'un çekicini tutmuş gibi bir aura yayıldı eve resmen, hayranlıkla izledim kenardan.

verdiğim paraya başta acımıştım ama adamın yarım saatte işini bitirip, arkasına bile bakmadan gitmesiyle yaşadığım o rahatlama paha biçilemezmiş gerçekten. bir daha asla kendim kurmaya kalkışıp tırnaklarımı kırmam, o vidaları sıkarken yaşadığım sinir krizine değmezmiş. parası neyse verin, ruh sağlığınız yerinde kalsın kızlar.